Blogia
SAUDADE

música

"Sweet ilusions"

Los cambios de estación y de tiempo condicionan siempre el tipo de música que me apetece escuchar. Este día nublado me recuerda que tengo pendientes (entre otros) un par de discos, "Cold Roses" y "Jacksonville city nigths" del prolífico Ryan Adams (dos de los tres que pretende publicar este año). Sé que son una vuelta al folk-rock del Heartbreaker (se aleja de Nueva York y vuelve a su ciudad natal, Carolina del Norte) y a mi me cuesta bastante ese estilo country pero me rindo ante su voz privilegiada cargada de sentimiento.

Altos vuelos

Todavía no se ha instalado en casa la nueva “inquilina”, en teoría llega hoy, pero el fin de semana volverá a Bilbao. Estamos impacientes. Ayer nos sentamos las tres habitantes & Paula, la viguesa (que se ha adaptado perfectamente a nuestra rutina y charlas presueño), en los sofás del salón para ver la proyección de las diapositivas de la compañera nº 1, unas fotos impresionantes tomadas desde uno de los edificios más altos de Madrid. Me encantaron los tejados de las casas bajas, encerrados entre torres, como pequeñas aldeas refugio en medio de la jungla. Le pedí alguna de esas vistas de pájaro como recuerdo para cuando me vuelva al norte. Dijo que sí.

******************************************
- ¿Qué tienen los tejados de Buenos Aires que no tengan los de Madrid? LLevo preguntándomelo desde la primera vez que se lo oí decir a Hache.
- Tendrías que mirar bien los de Madrid y luego venirte a Buenos Aires y te darías cuenta. Hache lo dice: los tejados de Madrid son prolijos, tienen tejas, son armónicos,etc. Los de Buenos Aires suelen ser terrazas planas en las que se mete lo que sobra, tanques de agua, ropa colgada. Dan la sensación de que sobran, de que están hechos porque no había más remedio
.

Adolfo Aristarain
******************************************

"In your room"

Lead singer: David Gahan
Songwriter: Martin L. Gore
Appears on: "Songs Of Faith And Devotion" album
"The Singles 86>98" album
"In Your Room" single


In your room
Where time stands still
Or moves at your will
Will you let the morning come soon
Or will you leave me lying here
In your favourite darkness
Your favourite half-light
Your favourite consciousness
Your favourite slave

In your room
Where souls disappear
Only you exist here
Will you lead me to your armchair
Or leave me lying here
Your favourite innocence
Your favourite prize
Your favourite smile
Your favourite slave

I'm hanging on your words
Living on your breath
Feeling with your skin
Will I always be here

In your room
Your burning eyes
Cause flames to arise
Will you let the fire die down soon
Or will I always be here
Your favourite passion
Your favourite game
Your favourite mirror
Your favourite slave

I'm hanging on your words
Living on your breath
Feeling with your skin
Will I always be here

Will I always be here...

Ceño fruncido

Llevo una temporadita de mal humor, no es que esté enfadada por nada en concreto, ni con nadie, es que me levanto así y punto. Contesto "mal" a la gente sin querer, me agobia que me hagan preguntas porque no me apetece esforzarme en responder, como cuando tu madre te interrogaba cuando salías por la puerta para saber a dónde ibas o con quién y a ti te parecía fatal...
No es la primera vez que me pasa y reconozco que así resulto bastante insoportable.

Ceño fruncido

Llevo una temporadita de mal humor, no es que esté enfadada por nada en concreto, ni con nadie, es que me levanto así y punto. Contesto "mal" a la gente sin querer, me agobia que me hagan preguntas porque no me apetece esforzarme en responder, como cuando tu madre te interrogaba cuando salías por la puerta para saber a dónde ibas o con quién y a ti te parecía fatal...
No es la primera vez que me pasa y reconozco que así resulto bastante insoportable.

Music for the Masses

Never let me down again
(Depeche Mode)

I´m taking a ride
With my best friend
I hope he never lets me down again
He knows where he´s taking me
Taking me where I want to be
I´m taking a ride
With my best friend

We´re flying high
We´re watching the world pass us by
Never want to come down
Never want to put my feet back down
On the ground

I´m taking a ride
With my best friend
I hope he never lets me down again
Promises me I´m safe as houses
As long as I remember who´s wearing the trousers
I hope he never lets me down again

Never let me down

See the stars, they´re shining bright
Everything´s alright tonight

Haiku

Tira y afloja
el viento me arrastra
no sé a dónde ir

Un, dos, tres,... ¡ACCIÓN!

MY BEAUTIFUL THING
(XOEL LÓPEZ)

Well you know I have not a day to loose
If I think to stay and try to change the world
If I´m feeling down I just have to wait
The time when you come could make everything change
You know you´re the reason why I feel so fine
´Cause you´re my beautiful thing

Buildings that have made just to be destroied
Roses have grown to dead on the flower base
As I feel the end of some little things
I can feel the time bringing more happiness

Goodbye to the things that I left behind
Welcome to the world younger now than before
If I´m feeling down I just have to wait
The time when you come could make everything change

Let´s change the world
You close to me
You´ve changed my mind
That´s reality
Let´s change the world
Let´s move our feet
Let´s find the love for the eternity

"I went away alone"

Faith
(The Cure)

Catch me if I fall
I'm losing hold
I can't just carry on this way
And every time
I turn away
Lose another blind game
The idea of perfection holds me...
Suddenly I see you change
Everything at once
The same
But the mountain never moves...

Rape me like a child
Christened in blood
Painted like an unknown saint
There's nothing left but hope...
Your voice is dead
And old
And always empty
Trust in me through closing years
Perfect moments wait...
If only we could stay
Please
Say the right words
Or cry like the stone white clown
And stand
Lost forever in a happy crowd...

No-one lifts their hands
No-one lifts their eyes
Justified with empty words
The party just gets better and better...

I went away alone
With nothing left
But faith.

"Everybody's gotta learn sometimes" (Beck)

Change your heart
Look around you
Change your heart
It will astound you
I need your lovin'
Like the sunshine...

Barcelona de nuevo

Este fin de semana Billy Corgan (ex-Smashing Pumpkins)presentaba disco, "The futureembrace", con un concierto en la sala Apolo de Barcelona. Nos fuimos a verle. Paliza de siete horas en autobús que mereció la pena. Ver las caras de ilusión de mis dos amigos cuando subió al escenario (él había venido desde Valencia y ella desde Tarragona -ambos podrían estar perfectamente incluídos en la lista de sus 50 primeros fans-) compensa el cansancio de tan largo viaje. La noche terminó cuando nos echaron de Razzmatazz (¡por fin pude conocer esa impresionante sala!)a las siete de la mañana. De ahí caminamos hacia la estación de autobuses (no, no dormíamos, reenganchábamos hacia nuestros lugares de origen) para desayunar y tumbarnos en la hierba mientras hacíamos tiempo hasta la hora de la despedida. Ha estado bien. He atesorado los recuerdos de mi estancia (entrada, billete, plano de la ciudad, etc) para no olvidar ni un sólo detalle de la intensidad de todas esas horas juntos.
Más sensaciones...

Barcelona de nuevo

Este fin de semana Billy Corgan (ex-Smashing Pumpkins)presentaba disco, "The futureembrace", con un concierto en la sala Apolo de Barcelona. Nos fuimos a verle. Paliza de siete horas en autobús que mereció la pena. Ver las caras de ilusión de mis dos amigos cuando subió al escenario (él había venido desde Valencia y ella desde Tarragona -ambos podrían estar perfectamente incluídos en la lista de sus 50 primeros fans-) compensa el cansancio de tan largo viaje. La noche terminó cuando nos echaron de Razzmatazz (¡por fin pude conocer esa impresionante sala!)a las siete de la mañana. De ahí caminamos hacia la estación de autobuses (no, no dormíamos, reenganchábamos hacia nuestros lugares de origen) para desayunar y tumbarnos en la hierba mientras hacíamos tiempo hasta la hora de la despedida. Ha estado bien. He atesorado los recuerdos de mi estancia (entrada, billete, plano de la ciudad, etc) para no olvidar ni un sólo detalle de la intensidad de todas esas horas juntos.
Más sensaciones...

Interpol

Este lunes he sido testigo de un concierto impresionante, INTERPOL en Madrid.
La expectación flotaba en el ambiente de la Riviera, se hicieron de rogar un poco, hacía muchísimo calor, los presentes nos impacientábamos y silbábamos para que no nos torturasen más, queríamos oir de una vez la inconfundible voz de Paul Banks. Llegó el momento, se apagan las luces de la sala, se enciende una luz blanca al fondo. Gritamos. Contenemos la respiración. Me pongo de puntillas para tratar de ver algo. Unas figuras elegantemente vestidas han ocupado el escenario. Suena Next Exit, paroxismo...
Durante esa hora y veinte disfruté cada minuto, subidas y bajadas de intensidad, momentos para deleitarte con la belleza de canciones tristes (para mi los mejores porque reconozco que prefiero “Turn on the Brigth Light” a “Antics”) y otros para dar botes y sentirte privilegiado por estar con el corazón a mil por hora, una sonrisa de felicidad de oreja a oreja y la camiseta empapada de sudor. A destacar la combinación de sonido e iluminación, para mi, impecables.
Yo me quedo con los clásicos: los primeros acordes de Untitled (cerré los ojos y me removieron por dentro), la impresionante Stella ( con el estómago grité Stella, Stella, oh Stella, Stella I love you), las guitarras en Obstacle 1 y en el final de Public Pervert (para mi la mejor de “Antics”) rasgaron en dos el cielo de esa noche madrileña con su fuerza y contundencia.
Gracias por haber venido, gracias por haber tocado, gracias por habernos dado las gracias en un español perfecto, gracias por recordarnos que esto es lo que hace que te ilusiones tanto cuando se acerca la hora de un concierto. Volved, por favor, os esperamos.

Unha tarde de domingo

O sábado pola tarde decidín mercar unha entrada para o concerto que LCD SOUNDSYSTEM daba na Riviera o domingo. A a miña economía doméstica está cun enorme burato este mes pero a música é (case) sempre a miña prioridade, así que escollín iso en lugar de sair pola noite o día anterior. Quedei cuns amigos para tomar algo antes de entrar na sala (o concerto comezaba ás 20:30), ese anaco de tempo foi moi agradable, as tertulias con amigos sempre aportan detalles dignos de mención.
Cando cruzamo-la porta xa estaban tocando os teloneiros (HOT CHIP), pero nós agardabamos con impaciencia ós cinco membros do grupo de James Murphy. A nosa espectación era compartida co resto do público porque cando aquéles saltaron ó escenario arrancaron aprausos e asubíos constantes. A adrenalina comezaba a bombearse e acelera-lo corazón. Non decepcionaron, o concerto foi espectacular, pecharon con "Yeah, yeah, yeah" que subíu os alí presentes ó extasis.
É incrible o poder da música en directo, entra polos teus poros e xa non te solta, eu son unha adicta.