SAUDADE

Temas

Enlaces

música

blogs

cine

Archivos

 

Se muestran los artículos pertenecientes al tema un día más.

"La negra flor" (Radio futura)

Y al final de la rambla me encontré con la negra flor...

Hoy en un blog leí esto:

"Ao mediodía andarei por Barna, unha das miñas cidades favoritas para o que sexa. Quero pasear, quero perderme, quero cruzarme con Messi, quero ter a sensación de que a cidade me atrapa e prometerlle que volverei outra fin de semana antes de que remate o ano.

Nalgún momento namorei de Barcelona como un namora dunha persoa. E dende entón non me soltou as entrañas. Quero o Raval, e o Macba, e as Ramblas, e o Barri Gótic, e a Plaça Reial. Quero a amplitude da avenidas, e a as sombras e raiolas das calexas. Quero o Mediterráneo e a Santa María do Mar, que me segue impactando cada vez que a vexo. E camiñar polas Ramblas, arriba e abaixo, cando menos unha vez, antes de pronunciar a primeira palabra."

Yo también andaré por allí porque me mudo a esa ciudad. Año nuevo, vida nueva. Empezar de cero con ilusiones renovadas y con vistas al mar... POR FIN.

Saudade sí se cierra, definitivamente, porque corresponde a otra etapa, momentos de mi vida que de vez encuando miraré de reojo pero sin perder la perspectiva orientada hacia delante.

Graciñas por haber estado ahí durante todo este tiempo.

 

 

 

PD: Mientras tanto... de forma mucho más trivial, todo sea dicho, andaré por www.myspace.com/spotlesspunk

13/11/2007 09:49 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

"Changes" (Roland Appel)

El tema del día, no puedo parar de escucharlo, aquí.

 

Un año de cambios, de compartir, de montañas rusas, de adrenalina, de pupilas dilatadas, de idas y venidas, de MARES, de norte, de barreras y distancias, de disfrutar cada segundo, de dudas aclaradas, de MÚSICA, de ilusiones... y todo lo que nos queda por vivir...

 

¡FELICIDADES!

 

27/08/2007 18:34 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

"Superworld" (Mo'Horizons)

Las aceras de esta ciudad están respirando este mes a pleno pulmón, a la relativa paz con la que viven le queda apenas una semana de vida.

En breve se llenarán de rápidas pisadas de viejos conocidos y de nuevos despistados que empiezan a recorrerlas con ilusión, se despedirán de las sandalias y chancletas que tanto les gustan y darán la bienvenida al otoño/invierno.

Mientras todo eso ocurre yo seguiré por aquí, apurando lo que me queda del curso-trabajo-temporada-residencia en Madrid... pensando y decidiendo en dónde estaré o, mejor dicho, dónde me gustaría estar en un futuro no muy lejano. 

 

23/08/2007 15:32 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"Ping pong" (X-wife)

20070606074250-img-1695.jpgDe un lado a otro, de arriba a abajo, como si viajase en una atracción de feria, así desplazo ultimamente cuerpo y mente, sometiéndolos a descargas eléctricas tormentosas de distinta intensidad.
06/06/2007 07:42 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

"Smokers outside the hospital doors" (Editors)

20070527140408-carmen-094.jpg

Fiesta familiar este fin de semana con vistas al Mar, hacía tiempo que no coincidíamos todos y la verdad es que lo echaba mucho de menos. Mi hermano ya está en casa... después de un año... pero vuelve a marcharse...

Generación de emigrantes, genes viajeros, paisajes en las retinas, así es la vida. Voy a vivirla un poco más. 

 

El tema de hoy está aquí 

27/05/2007 14:04 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"Mandingueira" (Elza Soares)

20070522232320-img-0458.jpgYa toca volver...
22/05/2007 23:23 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

20070515230203-canon-del-alto-tajo-022.jpgHoy ha tocado excursión al Alto Tajo. Esto es un poco de lo que hemos visto.
15/05/2007 23:02 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Precious" (DM-Michael Mayer Balearic Mix)

20070514144028-img-1378-2-.jpg

Quien quiera ver a este señor, uno de los peces gordos del sello alemán Kompakt, que se deje caer este jueves por el Mondo.

 

*Foto: Tamara Rojo bailando ayer en el Lago del Retiro. 

14/05/2007 14:40 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Soul" (Marah)

20070506185211-puesta-6-.jpg

Tarifa. 

06/05/2007 18:52 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"The uncomfortable truth" (Nneka)

20070505192307-bugz-in-the-attic-086-4-.jpg

Es cierto que duele, pero siempre he pensado que es peor vivir con los ojos cerrados.

Saber... por curiosidad, por ganas, por morbo, por rabia, por lo que sea pero me niego a cerrar los ojos.

Si hace daño ya se curará la herida.

05/05/2007 19:14 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

"God of mercy" (Nneka)

El tema del día, lo tenéis por aquí: http://www.myspace.com/nnekaworld

Espero que os guste, a mi me ha ido enganchando poco a poco.

 

05/05/2007 18:47 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Universos infinitos" (LOL)

20070411003029-lauri.jpg

Ese temazo para ti, princesa.

 

El vídeo lo tenéis aquí 

11/04/2007 00:30 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"Welcome" (Ben Westbeech)

Una vez más emigro al norte estos cuatro días, donde siempre soy bienvenida.

 

04/04/2007 13:52 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"Move on up" (Curtis Mayfield)

20070326233423-img-0335.jpgLa foto es del centro de Madrid, pero este fin de semana la paella la tomaremos en Valencia.
26/03/2007 23:34 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

20070325224832-img-0663.jpg
25/03/2007 22:48 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Renegades of funk" (Afrika Bambaata & Soul Sonic Force)

20070325223833-img-0668.jpgY para acabar el fin de semana, break!
25/03/2007 22:38 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

20070324022321-img-0516.jpg

Blackbooksessions(3) en el ático del Hotel.

 

 

24/03/2007 02:23 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

20070322233122-img-0473.jpg
22/03/2007 23:31 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

"Finished it remains" (Idlewild)

Muchas veces me pregunto dónde está la causa que motiva que me guste tal o cual canción desde la primera escucha y que otras no me digan absolutamente nada, ¿se pueden "educar" las preferencias?, ¿qué parte de mi pasado, presente o futuro condiciona mis gustos?, ¿cuánto corresponde a aportaciones ajenas?

 

Pagaría por un escáner de mi amigdala cerebral que revelase el origen y estado de mis emociones en general, ¿diagnosticaría mi melomanía?...

 

16/03/2007 14:33 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

"Yes, I'm a wicht" (Yoko Ono)

20070315155652-img-0391.jpgAtlántico norte.
15/03/2007 15:56 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Pieces of you" (Yukimi Nagano)

20070313221734-img-0417.jpgGracias por estar ahí.
13/03/2007 22:17 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

"Metropolitan death" (Delorean)

20070313221118-img-0340.jpg"Mi plan: la restitución del crepúsculo a aquellos que nunca han sido cegados por él, gente de ciudad a la que no le interesa por donde se pone el sol cada día aunque éste trate (inútilmente) de llamar su atención con rojizos destellos detrás del edificio de correos, de los rascacielos de enfrente o contaminado por un subhorizonte de antenas de televisión y faroles de alumbrado".
13/03/2007 22:11 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Supermassive black hole" (Muse)

20070309015017-img-0020.jpg

Desde el limbo posteo para deciros que mañana subo a Galicia después de mucho mucho tiempo. 

Volveré con mar&fotos.

La que he colgado aquí es lo que veo cada mañana desde mi oficina.

 

Buen finde. 

09/03/2007 01:50 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"Dancing in the street" (Martha & The Vandellas)

Ayer compartimos ruta. Me impresiona tu empatía. Me motiva a seguir siendo "apagador@ de fuegos inútil" (como suelen llamarnos) una noche más.

Hay semanas que, para ser sincera, la energía que me hace salir a la calle está bajo mínimos, me pongo a pensar que sentarnos y pasar cada miércoles unos minutos con ellos no sirve para nada, que nunca veré resultados porque realmente no los hay. Pero luego estás tú, con tu particular óptica del mundo, con tus pequeños detalles que tirarían por tierra hasta la estatua más fría. Te miro y recupero un poco la fe en todo. Nunca leerás esto pero te doy las gracias por todo lo que me enseñas sin apenas darte cuenta. Tus zapatos para aquel mimo, la pasta de dientes que compraste en la farmacia, la fruta para Loli, la manta que rescataste de tu coche para dársela a alguien que te la pidió, las chocolatinas que guardas para mi compañera de piso, tu inglés chapurreado para comunicarte con la chica que no habla con nadie..., no acabaría nunca. Son gotas de lluvia que riegan poco a poco un desierto. Lloro de emoción para que esas lágrimas puedan, por una vez, ser útiles también.

 

Y canto:

"All we need is music, sweet music

there'll be music everywhere

there'll be swingin', swayin' and records playin'

and dancin' in the streets.

Oh, it doesn't matter what you wear

just as long as you are there

so come on, every guy grab a girl

everywhere around the world

there'll be dancin'

they're dancin' in the street

This is an invitation

across the nation

a chance for the folks to meet

there'll be laughin' and singin' and music swingin'

and dancin' in the streets (...)"


 

 

 

22/02/2007 10:38 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"TM" (Delco)

El tema del día. Impresionante final.

Hoy va por todo eso en lo que pensamos pero que, por no sé qué estúpida razón, no nos atrevemos a decir en voz alta. Cómo cambiaría todo si venciésemos ese miedo.

31/01/2007 14:01 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"Deportation - Iguazu" (Gustavo Santaolalla, BSO de BABEL)

Tú me acostumbraste. 
30/01/2007 12:03 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Black mirror" (The Arcade Fire)

20070126113935-p22-hawks-1b.jpg

Esto es lo que estoy leyendo ahora:

 

http://www.amazon.com/El-Invierno-En-Lisboa-Winter/dp/images/8432217220




Me sentí tan identificada con Ventanas de Manhattan, "cuaderno" en el que Muñoz Molina recogía apuntes de sus caminatas o de sus visitas a galerías, museos o teatros, plasmando claramente esa sensación de desamparo, soledad y anonimato que transmiten las grandes ciudades (en cine, véase Lost in traslation; en pintura, E. Hopper), con una banda sonora predominantemente jazzística, que he decidido recuperar otro de sus libros.

26/01/2007 11:39 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"I wanna know it" (The Brontës)

Hay pocos como tú, personalidad arrolladora desbordándolo todo, titular de un aura especial que regalas a los demás. Yo soy polilla tratando de acercarme a esa luz, en silencio, observándote, aprendiendo y, por qué no decirlo, admirándote en secreto.

 

Ways to nowhere ...

25/01/2007 01:19 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Smoke and mirrors" (RJD2)

Imagen difuminada evaporándose frente a un espejo que sólo devuelve vacío, ser transparente antes que polvo, eso es el paso del tiempo para mi.

 

El tema del día. Sobre su nuevo disco ("The third hand") no he leído buenas críticas. Habrá que darle una oportunidad.

http://www.muzikalia.com/foro_leermensajes.php?ref_foro=1&ref_mensaje=9519&numero=211&paginaanterior=22

22/01/2007 17:01 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"A new name" (!!!)

¡FELIZ AÑO!

 

He tomado las doce uvas sin atragantarme, he brindado pidiendo unos cuantos deseos, me he puesto "algo" rojo, he salido toda la noche para celebrarlo...

Resumiendo: quiero disfrutar de cada milésima de segundo de estos nuevos 365 días porque me da la impresión de que los años cada vez pasan más deprisa sin que pueda hacer nada para frenar este patín en el que me he subido.

 

(Apenas unas horas para emigrar de nuevo, la cuenta atrás siempre es dura cuando paso aquí más de un par de días de un fin de semana. Me cuesta volver a Madrid porque en esta ciudad me siento querida como en ninguna otra parte y en definitiva se trata de eso, ¿no?)

01/01/2007 21:45 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 5 comentarios.

"Extra ordinary" (Dani Siciliano)

A veces no sé si lo que busco es tan extraordinario que se vuelve único y prácticamente imposible de aprehender.

 

 

21/12/2006 16:03 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Blinder" (Astral)

Frío que lo invade todo, intruso que se cuela entre tus huesos y no puedes echarle, aire gélido inspirado que congela lentamente tu sistema respiratorio, ¡enhorabuena! ya eres un témpano.

 

Caminamos despacio, las capas de ropa nos impedían el movimiento articulado, éramos robots en esa noche de hielo. Demasiada gente intentando celebrar algo, mientras nuestros pasos iban al encuentro de los que viven sin fechas a destacar en el calendario.

 

Ella(1) se marchaba cuando llegamos, apenas unos segundos para informarnos de que se cambiaba de zona, que en la que había pasado los últimos años ya no era segura. Nos llevo a Ella(2), que no paró de hablar de su bebé y de lo mucho que está creciendo. De ahí a Ella(3), sus conversaciones de humor negro son las que más me gustan, ironía desgarrante que atemoriza incluso a su sombra, la realidad pura y dura, sin tapujos, me quedaría toda la noche escuchándole.

 

Él(1) se ha puesto un sombrero de cowboy y apenas habla, sólo sonríe.

 

Ellos nos esperan en el destino turístico más frío de toda la ruta, están cantando, ponen música, cuentan chistes en un idioma extraño. Con satisfacción nos muestran el colchón que han encontrado. Por un segundo observo el contraste, masa de visones a la salida del teatro taconeando apresuradamente para abandonar ese iglú en que se ha convertido la calle a esas horas, algunos nos miran con cara de ¡qué narices estáis haciendo aquí!. Me regocijo secretamente con su desconcierto. Para otros pasamos totalmente desapercibidos. Nadie es mejor ni peor, simplemente a nosotros nos rodean los "privilegiados", superhéroes a quienes les ha tocado luchar en la vida con un exigente sobreesfuerzo que pocos serían capaces de hacer.

 

Ella(4) al ver que no resisto la temperatura bajo cero me lleva de la mano a la "zona de las estufas" y se queda conmigo comentándome que la gente piensa que está loca cuando la ve dando vueltas por allí, ignorantes que desconocen que esa es la mejor forma de calentar el "culo".

 

Él(2) delira sobre médicos y su incompetencia, muestra su rabia porque no han conseguido encontrar el motivo de su dolencia.

 

Última parada, Plaza Mayor, todos duermen porque es necesario coger el sueño antes de que te paralice la temperatura, dejamos lo poco que nos queda en las bolsas. Encontramos a Él(3) que, incongruente, salta de frase en frase para terminar diciendo que no necesita nada.

 

Feliz navidad, nos han deseado todos... y no sabes qué contestar.

 

 

21/12/2006 09:52 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Everything counts" (DM)

Atesouro as túas verbas como un dos mellores agasallos que me fixeron nunca, sempre é así, o máis importante da vida non se compra con diñeiro.


Sorprendentes e desconcertantes ó mesmo tempo... non podía imaxinar que ti pensases iso de min. Vindo da persoa que tiña fronte a fronte cada frase amosaba o doble de valor e credibilidade.


Hai expresións difíciles de pronunciar ( hai xente que non é quen de facelo en toda a súa vida) con todo saíron dos teus beizos coa perfección dunha historia contada por un contacontos.
Oxalá puidese inmortalizar eses escasos minutos, gravar literalmente a mensaxe para sempre porque sinto que cada día que pasa esvaécese un pouco na nebulosa desordenada na que se converteu co tempo a miña memoria.


Que fácil é, ás veces, facer sorrir.

19/12/2006 16:13 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Really don't mind" (Luomo)

Viajes alrededor de un mundo que me ha sorprendido de repente, norte, sur, este, oeste, pedaleando en bicicleta con perspectiva de velocidad, acelerando en cada curva para rozar con la punta de los dedos el derrape al vacio aunque manteniéndome peligrosamente sobre esta barra de equilibrio.

 

Soy acróbata en un circo lleno de sorpresas, con payasos y alguna que otra fiera hambrienta. Hasta ahora no he dejado de divertirme participando, deseando que el show continúe día tras día, juegos malabares con llamaradas de ilusión encienden las ventanas de mi caravana itinerante con ruedas manchadas de barro.

 

Esta magia hay que mimarla porque puede evaporarse por arte de mentalismo, camina en monociclo que se inclina hacia los lados de vez en cuando, hay que ser muy cuidadoso para que no caiga de bruces contra el suelo, requiere atención y pequeños detalles para que poco a poco vaya cogiendo confianza en sí misma y consiga avanzar mirando siempre hacia delante.

13/12/2006 00:06 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"Remember" (Undo)

La instantánea de mi realidad es un mosaico en el que se entremezclan, sin orden ni concierto, tonos deslumbrantes con el sempiterno claroscuro.

 

Soy un autómata que siempre avanza deprisa, sin descanso, sin echar el freno a su locomotora de hierro para contemplar a qué se debe ese efímero y raro paisaje que le rodea, porque... ahora es otoño aquí pero mañana será verano allí, ¿qué importa entonces? Si no eres tú seguro que soy yo.

 

Es increíble cómo te hace cambiar el tiempo y la distancia, aunque suene a excusa fácil.

01/12/2006 14:52 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

"The sound" (The Rapture)

Este fin de semana podré...

 

ver a ese grupo.

 

ir al bar con ese nombre.

 

pisar esa ciudad que me vuelve loca.

 


 


30/11/2006 14:08 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Paint the silence" (South)

A veces los silencios de distancias se pintan de tonalidades brillantes, con palabras que sólo hay que pronunciar una vez para que no se gasten.

 

20/11/2006 16:40 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Say hello to the angels" (Interpol)

Temazo.

Este fin de semana he recibido mucha música como regalo, tendré que hacer una selección para el viaje a Galicia de esta noche, quizás caiga esta canción. Alguna vez lo he comentado, tardo más pensando en los discos que quiero llevarme que en hacer la maleta.

La inyección de vitaminas con aire salado está a punto ser suministrada a esta paciente, ¡qué ganas!. Ayer comentando con mis compañeras de piso (más dos invitadas) todas estas idas y venidas en autobús al norte seguían sorprendiéndose de que fuese capaz. Pero cómo explicarles que no son ganas sino necesidad. He nacido en un lugar que ejerce la fuerza irracional de un potente imán (mucha literatura gallega habla sobre ello) así que mis viajes yo-yo son imprescindibles para que pueda seguir respirando con normalidad.

 

10/11/2006 12:58 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

"Dias azules" (Ivan Ferreiro)

"A veces creo ver
Ver como vendrán
Vendrás detrás de mi

Envuelta en una música
Volando en una brisa de trompetas
Soñando, flotando sobre el mar en mi cabeza
Cantando, bailando y gritando que jamás me dejarás

Las noches en el bar
El mar detrás de ti
Esta vez es de verdad

Escrita en una pagina cursiva de una prosa de madera
Sin rima, grabado en mi memoria como en piedra
Brillando, llamando, envuelta en una música especial

Dónde están los días y ese azul
Di un lugar donde estés tu
Que si el azar nos va empujando hasta el final
Solo habrá casualidad

La casualidad
Nos va a alcanzar
Nos va a salvar
Y a matar

A veces creo ver
Ver como vendrás
Chocando contra mi

De las sombras de tu corazón
Fingiré que he sido yo
Que no
Que si al final nos va empujando sin querer
Ese azul no va a volver

Ese azul nos va a alcanzar
Ese azul nos va a salvar
Ese azul nos va a alcanzar
Ese azul nos va a matar."

 

No nos gustó la película, sentados en aquel cine antiguo con paredes de humedad.

Da igual, hoy vuelvo a casa y sólo puede sonar esto. Ese azul no va a volver.

10/11/2006 08:58 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Miradas de iceberg

"Comparto la opinión de Kafka de que un libro es como un hacha que corta el mar congelado que todos llevamos dentro"

(Paul Auster)

26/10/2006 02:58 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

"Hell is round the corner" (Tricky)

...acechando, por si me despisto. Movimientos a cámara lenta para pasar desapercibida entre la muchedumbre, reptando a veces... pero sé que vas a encontrarme de todas formas. Mientras tanto me río de mi sombra.

24/10/2006 18:02 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Sobre inconformismos

"Dártelo es mi privilegio
y como te lo doy,
te lo podré quitar
un corazón no es para siempre
a veces tienes q devolverlo...

-la noche es mágica también, no?-
-y trágica.
me pasaba las horas
acariciando mi herida
se me iban los días....-

no me pidas q te espere
por que siempre q espero
estoy persiguiendo


Yo intentaba escrutar las estrellas
mientras tu te pintabas las uñas de los pies

si, te veré surfear de nuevo
con tu traje de sirena
y tu tabla plateada

en una habitación con vista...
con una desconocida que conocí


en mi búsqueda de la felicidad
mi vi interrumpido por la metafísica

escribo sobre ti desde hace mucho
incluso antes de conocerte

y si no te veo aquí
te veré en mis sueños....

tengo mi tristeza siempre ahí
escondida
poniéndose guapa
y cuento con ella
pa q me sepa guiar
mas alla de ti
mas alla de mi"

 

(Ivan Ferreiro. Las siete y media)

23/10/2006 10:38 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Enemies Like This" (Radio 4)

Se puidese exprimir estes útimos meses de vida e extraer o mollo de cada segundo estou segura que terían unha mestura de sabores, o amargo predominaría na súa composición pero cunhas gotiñas doces suavizándoo, para dixerilo todo mellor. Esta batidora non deixou de funcionar, axitando os meus días e os das miñas compañeiras de piso con forza de ciclón.

O primeiro punto sobre o i tratará de poñelo unha posible mudanza colectiva (ou todas ou ningunha), de momento é só unha volátil idea pero me encantaría que se materializase canto antes. Deixar atrás un piso que ten a súa historia (musical sobre todo) e abrir as portas a outro (señores que xa levo ¡seis mudanzas en cinco anos!) converténdoo no noso novo "refuxio antiaéreo". A ver que pasa...
20/10/2006 15:39 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Do you remember the first time" (Pulp)

(...) que sentiste su abrazo?

(...) que le besaste en la playa?

(...) que le dijiste que le querías?

(...) que creíste volar y rozar el cielo?

 

Me desgasto como una roca y todos aquellos momentos quedan tan lejanos que parece que no sea yo la que los ha vivido.

 

He decidido reservar palabras para grandes ocasiones. Desempolvarlas con cuidado y respirarlas en tu nuca cuando te cruces en mi camino y me de cuenta de que eres TÚ.

 

 

 

 

27/09/2006 15:32 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

"Sparks" (Röyksopp)

La recomendación del día, tranquilita porque hay que descansar del fin de semana.

 

Lo mejor, el concierto de Vive la fete ( http://www.vivelafete.net/ ), lo peor, lo abarrotado que estaba todo, imposible caminar por la calle Fuencarral.

25/09/2006 15:39 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"All along the watchtower" (Jimi Hendrix)

Hay personas que no acaban nunca de irse de tu vida, no sé si es por no haber cerrado la puerta con pestillo o porque a pesar de que la atranques sabes que tarde o temprano conseguirán entrar de nuevo rompiendo todos los cerrojos. Podría citar a varios personajes “ilustres” que de vez en cuando reaparecen para saludarme e invitarme a un café. Luego vuelven a evaporarse por largas temporadas como si se les hubiese tragado la tierra.

 

Ayer me alegré de ver a uno de esos amigos “ambulantes”. Se acercó al portal de casa porque no había tiempo para más, hacía mucho que no le veía, me reprochó que no le hubiese avisado las veces que me he dejado caer por la ciudad, que no haya dado señales de vida últimamente. Respondí que yo tampoco tenía muchas noticias suyas desde hacía tiempo y que la información suele fluir en dos direcciones. Después nos pusimos al día de nuestros acontecimientos personales importantes, me comentó que se acababa de comprar un piso (una vez más sonó en mi interior la alarma del paso del tiempo), cosa que no dejó de chocarme viniendo de un convencido nómada errante… está claro que al final todos terminamos claudicando y asentándonos en un lugar.

 

Nos dimos un abrazo como despedida y prometimos volver a vernos pronto, ambos sabemos que no será así pero que pase lo que pase, siempre podremos contar el uno con el otro para lo que sea.

18/09/2006 11:36 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

"L.S.F. (Lost souls forever)" (Kasabian)

Este fin de semana vuelvo al norte a despedir el verano. Será el último (supongo) en una temporadita. Ha sido extraño no tener vacaciones. Por primera vez he sobrevivido el infierno de calor del tirón en Madrid. Me imagino que acusaré el no haber desconectado al menos un par de semanas.

El contrapunto es que de nuevo empieza la temporada de conciertos. Me ilusiona el grupo de gente que se ha formado compartiendo inquietudes y gustos. Lo celebramos el sábado pasado, con una barbacoa en casa de B. que resultó estupenda. Ya estamos pensando en la siguiente. Empiezo a pensar que si, definitivamente volviese a casa, les echaría de menos y eso es el primer paso para comenzar a sentirte parte de un lugar, lo cual no me había ocurrido hasta ahora. 

15/09/2006 13:15 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Dancing in the moonlight" (Smashing pumpkins)

Porque de un tempo a esta parte síntome coma o título. ¿Bailas comigo?
07/09/2006 23:19 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

"Is this love?" (Clap your hands say yeah)

La respuesta es demasiado complicada y con los años me apetece menos resolver jeroglíficos.

 

07/09/2006 16:59 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"As time breaks off" (Delorean)

Ayer, de vuelta de Bilbao por segundo fin de semana consecutivo, hablábamos en el coche del miedo que nos daba a las tres el paso del tiempo, de lo mayores que nos empezamos a sentir, de lo que ha evolucionado la vida de los que queremos en estos últimos años (sobre todo la de los que siguen viviendo en nuestras ciudades de origen: Bilbao, Gijón y Vigo), con una pareja "formal", proyectos en común e incluso algunos pensando en ampliar la familia...

 

Todo eso se me queda un poco grande, por lo menos por ahora, pero no puedo evitar pensar que en Madrid es bastante difícil conocer a gente con esa mentalidad "tradicional", nos movemos a un ritmo tan acelerado que si no eres tú será otro/a y tanto los acontecimientos como las personas tienen sólo importancia relativa.

 

No sé dónde estaré en el futuro pero la verdad es que, al márgen de todo tipo de convencionalismos impuestos por la educación que nos han dado, sí me gustaría acabar compartiendo un espacio con alguien a quien quiera, respete y admire. Por ese orden.

28/08/2006 14:23 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

"Destroy everything you touch" (Ladytron)

Aunque utilizas tu magia sigo mostrándome ante ti como una agnóstica de fantasías. Das vueltas a mi alrededor con ese aura de "lo que ves es lo que soy" sin embargo me resisto a creer que eres de carne y hueso. Has recibido grandes golpes pero tu inocencia sigue estando intacta... la mía hace aguas (saladas) que ya no puedo achicar.

"Me gustaría haberte conocido hace tiempo" dices, "la niña que buscas voló persiguiendo una cometa" contesto. No te debilitan mis estúpidas pruebas, simplemente te hacen gracia porque estás muy seguro de lo que sientes, esa confianza en algo tan etéreo choca de bruces con mi extrema racionalidad y me desmonta por completo.

No hay avances porque sigo encerrada en una torre de cristal, sé que acabarás cansándote de rodearla intentando subir, yo me resisto a lanzarte esta cuerda que tengo reservada para una huída de mi misma. Has decidido aprender a volar y para ello pronuncias extrañas palabras que sólo están escritas en los cuentos. Me pregunto una y mil veces de dónde habrás salido... no quiero tocarte por miedo a destruirte, prefiero evaporarme yo.

En ello estoy.

25/08/2006 14:25 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 4 comentarios.

"Gold lion" (Yeah yeah yeahs)

El tema de hoy, me gustaría haberles visto el fin de semana pasado en Aranda (Sonorama) pero al final elegí Bilbao, mi compañera de piso me invitó a ir. Hoy repetiré. Me ha encantado (a pesar de lo que dice todo el mundo) supongo que el museo la habrá revitalizado y modernizado urbanísticamente, lo cierto es que el paseo por la ría es impresionante. Deberíamos aprender un poquito en Vigo y darle más vida a una ciudad tan industrial pero llena de posibilidades de ser "abierta al mar".

 

25/08/2006 13:42 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Paranoid Android" (Radiohead)

Creo que son las dos mejores palabras que puedo utilizar, de un tiempo a esta parte, para describir mi persona.

Nunca pensé que unas circunstancias vividas por igual pudiesen ser vistas con una óptica tan diferente, realmente hablamos idiomas distintos.

 

18/08/2006 07:47 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

A vista de pájaro

20060814021940-200681093813.jpg

Esto es lo que he visto...


La imagen de la Zona Franca podría parecer envuelta entre la niebla, pero es humo. Una cortina espesa e irrespirable que cubre toda la ría. Vigo lleva ya varios días oliendo a quemado. Con un índice de contaminación tres veces superior al normal. Desde el aire, esa cortina apenas deja ver nada. Volando hacia el norte siguiendo la costa, son más de cien kilómetros seguidos de un manto grisáceo bajo la avioneta. Desde Vigo hasta Santiago no se ve el suelo.
14/08/2006 02:19 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Verano gris

20060804005303-yorke.jpg

Primer año sin vacaciones. Ayer alguien en idéntica situación comentó que le faltaba el olor a Cádiz, le entendí perfectamente. A mi alrededor sólo veo gente haciendo maletas, despidiéndose, contando sus planes de escapar. Supongo que la ciudad se queda más tranquila que nunca, esa es la parte buena. Disfrutarla desde una paz imposible de conseguir el resto del año. Me asombran sus contrastes, sin medias tintas, tiritando en sus fríos inviernos o luchando por no asfixiarte cada vez que bajas las escaleras de una estación de metro en verano cuando el aire caliente te golpea la cara; soportando empujones de masas o pisando madrugadoras hojas de un cercano otoño en calles desiertas por las que ya nadie pasea.

Como banda sonora de estos días: Thom Yorke, “The Eraser” (recordando uno de los mejores conciertos de los que he sido testigo, Radiohead en la plaza de las Ventas).

El video del single, Harrowdown Hill, lo tenéis en este link: 

http://www.muzikalia.com/noticias_leer.php?referencia=7306

 

 

04/08/2006 00:40 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"Usted está aquí"

¿Pero onde raio é iso? De súpeto atopeite pero no momento xusto no que non era quen de merecelo. Xa non lembro cómo saín da boca do lobo e vin a alguén que sorría mirando cara min. E deixeime levar... e perdín o pouco sentido que reservaba para ás emerxencias. Agora non hay mapa con punto vermello que sexa capaz de orientarme. Falamos idiomas distintos así que nin sequera ti podes explicarme nada. Pecho os ollos e segues a observarme. A tentas xiro sobre min mesma e comezo a marearme. Marexada, forte marexada bate contra o muro que un día levantei. Sinto que os exércitos están febles, sei que chegará a longa noite de pedra na que decidan retirarse. ¿Qué farei eu? De mirar tanto ó futuro esquencín o presente, creo que xa é momento de disfrutalo, sen máis.

02/08/2006 00:50 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 4 comentarios.

Locura

Dije que te quería... pero en realidad ocultaba que querría quererte.

19/07/2006 14:04 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 4 comentarios.

A tientas

Esta noche la tímida luna se esconde tras los árboles, educadamente, para no molestarme en mis pensamientos, de vez en cuando me susurra frases al oído que no logro entender.
Vuelvo a meditar...
Hubo un tiempo en que era fuerte, respiraba hondo, lo echaba todo a la espalda y seguía en la brecha. Todavía no comprendo el origen de esa fortaleza. Energía que emana de una ilusión o de una meta. Sin mi consentimiento el mundo ha girado y me encuentro colgando de un hilo boca abajo. Hay días en que la sangre se agolpa en mis sienes, latiendo, pon, pon, pon, sin embargo hay otros en los que no siento nada. Si un transeúnte despistado se acerca sorprendido por la situación y trata de descolgarme simplemente le miro de reojo, escudriñándole para averiguar que es lo que pretende a cambio de ese favor. Finalmente consigo que se aleje espantado por una extraña energía que le expulsa del círculo en el que nos encontramos encerrados mi sombra y yo.
Levedad que me alivia del peso de mi cuerpo, todos somos levedad, nada es tan importante.
Continúo divagando...
La sensibilidad que convive conmigo cumple años en progresión geométrica, se sienta en mi banco, me coge la mano y se deja llevar cerrando los ojos. Huele a verano, suena esa fuente, canta aquel pájaro, ella lo percibe y trata de transmitírmelo apretando mis dedos. Los días que está de buen humor nos reímos mucho juntas pero si le falta alegría me duele su dolor como una punzada certera en el alma y lo peor es que no sé qué hacer para ayudarle, no sé cómo ayudarme.
Me pierdo...
Ojos interrogantes de niña que todo quiere saber observan el mundo desde un balcón verde pero no entienden nada. Parece que todo ocurrió ayer y sin embargo empieza a tener arrugas en la cara. Nunca el tiempo es perdido dijo alguien en una canción, pero entonces ¿cómo está notando que se le escurre entre los dedos mientras permanece rígida e inmóvil sentada en su sillita de madera? Una vez tuvo sueños que brillaban como los puntos de luz que se ven en el cielo de las ciudades sin farolas. Ahora se ha mudado a otro país y se olvidó de incluirlos en el equipaje, ¿o acaso alguien se los robó?

12/07/2006 02:17 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

The end

El título se debe a varias razones, primero porque por fin he aceptado una de las dos ofertas de trabajo, concretamente la que no tenía pensado elegir lo cual me descoloca un poco, he invertido tanto tiempo argumentando (o tratando de autoconvencerme firmemente) en favor de la primera (con peor horario, peor sueldo, menos vida pero más "reconocimiento" profesional) que resulta extraño que ahora elija la otra, la de la pequeña consultora. Siempre he preferido los despachos o empresas de tamaño intermedio porque creo que se aprende más, no eres un número sino una persona y suelen tratarte como tal, lo que ocurre en esta ciudad es que parece que si no trabajas para "los grandes" (KPMG, Deloitte, etc.) no existes o estás perdiendo la oportunidad de poner esos nombres que hacen (o rellenan) curriculum. En definitiva, no sé cómo me saldrá este segundo intento de mejorar pero necesito un poco de estabilidad en ese aspecto ya que el resto de mi persona está bastante desequilibrado, además si finalmente no es lo que parecía ser (resultando una secta peligrosa que quiere abducirme) siempre me quedará la tercera que será la vencida.
La otra razón del título es que estoy pensando en echar el cierre a este blog, desde hace una larga temporada siento que no es lo mismo que cuando empecé, ya no escribo con tanta frecuencia ni tan abiertamente así que quizás ponga fin a estas historias. Me ha servido de mucho que estuviéseis ahí, egoístamente algunas veces necesitaba vuestros post para remontar desde el lado oscuro. No descarto abrir otro en el futuro, pero sería para anónimos, como éste en sus inicios.

11/07/2006 17:21 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

MADO

Este fin de semana se celebra en Madrid el Orgullo Gay (http://www.elmundo.es/metropoli/2006/06/26/musica/1151317541.html ), para mi no es una fiesta cualquiera, haber vivido durante casi dos años en la mismísima plaza de Chueca implica que la siga disfrutando como si la calle Pelayo y alrededores fuesen todavía mi barrio.
Recuerdo que, tras el pregón a mitad de semana en el centro neurálgico de la ciudad estos días, comenzaba el espectáculo que se prolongaba hasta casi la una de la madrugada, era imposible no unirte a él ya que estuvieses donde estuvieses (incluido el patio de la cocina que era la parte más interior de la casa) oías la música. Eso sí, el viernes asumías que esa noche no ibas a dormir nada y el sábado que ya no podrías entrar en el portal porque la masa de gente te lo impediría hasta la mañana siguiente. Es curioso como algo que puede resultar molesto en un momento se puede echar de menos con el tiempo.
Siempre que paseo por esas calles, sean o no estas fechas, las considero como un poco “mías”, quizás sea porque me he sentido un poco parte de ellas, de su bullicio, de sus molinillos de colores, de sus tiendas, de su gente, de su extravagancia, ...
He disfrutado mucho viviendo ahí, sobrevolando los tejados con la mirada desde esa terraza de un quinto y soleado piso de alquiler.

29/06/2006 12:13 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

Cumpleaños

20060628134223-sziget2006.jpg

Pasado mañana es el de mi hermano. Será bastante raro para mi madre que esté tan lejos en esa fecha, lo sé. También para mi. Le he escrito un mail contándole un rollo sobre cómo va mi vida últimamente, supongo que será de lo más rutinaria (a pesar de los tumbos que ha dado en estos cuatro meses) comparada con la suya.
Eso sí, tras los comentarios de rigor sobre fútbol que no podían faltar, no he podido dejar de recomendarle un festival de música que he descubierto que se hace en agosto cerca de Budapest (http://www.sziget.hu/festival_english) con un cartelazo impresionante porque, entre otros, ¡toca RADIOHEAD!

28/06/2006 13:22 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Soltando lastres

Quizás esta semana se concreten un poco más mis perspectivas profesionales. Prefiero contarlo cuando esté firmado por si acaso se transforma en arena y se cuela entre mis dedos.
Por lo demás éste ha sido un fin de semana musical, ayer nos reunimos un grupo de "incondicionales de festivales" (¡a algunos no les veía desde hacía exactamente un año!) para plantarnos en el césped del parque Juan Carlos I y disfrutar delante de un escenario. No éramos muchos, a diferencia de la edición del año pasado, así que nos situamos en las primeras filas durante toda la tarde-noche. Lo mejor (aunque reconozco que mis gustos esta vez difieren bastante de los de la mayoría de los presentes) fue el directo de Sexy Sadie, tengo predilección por los mallorquines y su último disco me parece estupendo, el del Columpio Asesino (cuya actuación coincidió con la de Paul Weller por lo que estábamos los que éramos)y como colofón Surfin Bichos, a los que nunca había tenido la oportunidad de escuchar en directo.
En un par de semanas nos veremos de nuevo las caras en el Summercase.

25/06/2006 19:56 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Se acaba el curso

Y con él nuestras rutas nocturnas por Madrid. El invierno fue bastante duro, abrigarse era insuficiente si permanecías estático o sentado en cajas más de 15 minutos pero desde que ha comenzado a hacer bueno no hay nunca tiempo suficiente para charlar y escucharles todo lo que quisiéramos.
Resumiendo el año diré que he conocido auténticos superhéroes, con infinitas historias por contar, con arrugas por fuera y por dentro que confirman que no tienen un día a día fácil pero sus altibajos podrían ser perfectamente los míos o los tuyos. He aprendido a mirarles con el respeto que merece siempre una persona sabia, porque son auténticas eminencias en la escuela de la vida. Se ha creado un vínculo y sé que cuando pase por tal o cual calle me encontraré con C., E., R.,... y me pararé un rato a su lado para saber cómo les va todo.

22/06/2006 12:32 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Telescopio

Ayer estuve en una de esas “casas para privilegiados” que existen en Madrid. Desde mi temporada (de aproximadamente dos años) viviendo en Chueca no había visto un piso tan impresionante como ese. Cuarta planta iluminada hasta el punto de tener que bajar las persianas para protegerte la luz, vistas a la sierra desde un barrio céntrico y tranquilo, colores claros que amplían espacios, olor a nuevo, líneas rectas, decoración sencilla pero con pinceladas de personalidad de sus autores, dos habitaciones cada una con su baño, piscina (!!!) y otras ventajas que realmente me parecen un lujo en comparación con lo que te puedes encontrar si tratas de alquilar en esta ciudad. Sinceramente sentí envidia, sobre todo por la suerte de sus inquilinos al haberla encontrado y por la calidad de vida que se respira por los poros de las paredes de cada metro cuadrado.
El último fin de semana que subí a Galicia di unos cuantos paseos por zonas “reservadas” a residentes porque poca gente las conoce y decidí que lo que realmente quiero en un futuro (aunque hasta ese momento no me había planteado nunca el tema de tener “algo” en propiedad ya que no me gusta ese concepto) es poder asomarme a la ventana de mi casa y ver el mar… y espero que sea el Atlántico.

26/05/2006 10:14 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 4 comentarios.

"Juana" (la loca)

Trato de mantener un relativo y congruente equilibrio pero la incertidumbre me corroe por dentro. Antes todo era mucho más sencillo...
Me tranquiliza pensar en que me espera un fin de semana-oasis en el que me apartaré de esta tormenta, seré una más entre una masa de gente "feliz" al pie de algún escenario de una conocida ciudad del norte.

22/05/2006 19:23 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Aves migratorias

Me está costando mucho poder escribir unas líneas aquí, sin tiempo y sin saber qué contar. Como grandes novedades deciros que ¡mi hermano se ha ido a Budapest! Este año ha sido redondo para él, terminó de la carrera, sacó sobresaliente en el proyecto y aprobó el carnet de conducir. Como estupendo colofón le han concedido una beca para volar hacia ese país con la mayor parte de sus gastos pagados. Estará un año y ni siquiera sabemos si volverá en navidades. Es la primera vez que pasa tanto tiempo fuera de casa y va a ser una experiencia muy importante en su vida, la verdad es que yo no sé si podría afrontar ese reto, noto que cada vez me hago más cómoda apegándome a rutinas.
La que no lo lleva muy bien es la reina de la casa, o sea LA MADRE, porque prácticamente ha vivido todo este tiempo (desde que yo volé del nido) por y para él, su ojito derecho (como suele pasar), estos días me ha estado contando que la casa se le queda grande. Quizás ahora, ironías de la vida, se sienta más unida a mi padre. O no.

17/05/2006 18:51 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Adonis

Nunca me han llamado la atención "los físicamente impresionantes", es más, me cansan la vista, porque todo (y digo absolutamente TODO) el mundo les mira. Lógicamente me fijo en ellos la primera vez que les veo porque reconozco que son una especie rara en peligro de extinción (salvo las tardes de domingo en la Latina, se entiende), pero nada más.
A veces soy de un radicalismo exagerado poniendo etiquetas, no debería hacerlo tan a la ligera pero como el tiempo apremia y no es posible entretenerse conociendo a cuantos quisieras se impone la obligación de resumir así que yo lo hago pegando un post-it mental en la frente del increíble ser que pone “soy de otra dimensión”, entonces, una vez hecha dicha clasificación, me giro y bajo a la tierra. No es cuestión de autoestima (esta vez no) alta, baja o por la mitad sino que simplemente creo que la normalidad y los supermodelos (masculinos o femeninos) raras veces se mezclan, juntos sí pero no revueltos.
Venga, comentadme las excepciones que sé que lo estáis deseando.

03/05/2006 18:13 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"Magia"

Ayer uno de nuestros chicos (de 45 años) salió de la calle. Es la primera vez que veo que alguien de los “de siempre” nos deja porque ha encontrado un trabajo, una casa y una vida mejor. Cuando llegamos a la esquina donde cada noche hacía su cama con cartones no le vimos, preguntamos a su compañero R. (65 años pero imposible echarle más de 50) y nos dio la noticia. Se alegraba tantísimo por él… tras su sonrisa se podía entrever lo mucho que le iba a extrañar, era su gran apoyo. Estuvimos un buen rato hablando y me regaló uno de los ceniceros que cuidadosamente hace con latas (“uno cada veinte minutos”), reciclándolas, no los vende sólo coloca un cartelito junto a ellos que reza: “la voluntad”.
La agradable temperatura hizo que perdiese la noción del tiempo y nos dio la una de la mañana.
Como siempre me ocurre, de vuelta a casa en el metro tenía una mezcla de sensaciones agridulces y el estómago como una lavadora. No puedo evitar plantearme tantas y tantas cosas…

27/04/2006 08:49 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 5 comentarios.

Mirando de esguello

Esta mañana, en uno de esos momentos en que odias a todo el mundo por lo apretado que te obligan a ir en los medios de transporte público, haya o no huelga, cubierta o "descubierta", vi que una chica ojeaba con curiosidad un folleto turístico sobre Galicia, sus playas, alojamientos y demás opciones de ocio como si fuese a escoger ese destino para unos días de vacaciones... me daban ganas de dirigirme a ella y comentarle que elija lo que elija será estupendo.
A la hora de comer hemos bajado a sentarnos en el césped que rodea el edificio de oficinas y me han presentado a una compañera que resultó ser ¡de Moaña! con lo cual nos hemos pasado todo el rato charlando sobre la ría que compartimos.
Menos mal que en un par de días estaré por ahí, cuando empieza a hacer buen tiempo en la capital tengo que emigrar como las anduriñas, dejando atras el asfalto para posarme en las ramas de un carballo oliendo a mar.

26/04/2006 15:34 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Con vistas al mar

Hoy puedo escribir con calma, hay gente aquí que sigue de vacaciones por lo que la oficina está bastante tranquila. He llegado a Madrid esta mañana (a las 7:00) tras este largo fin de Semana Santa en casa. Es la primera vez que dejo pasar tanto tiempo (desde navidades no viajaba al norte) y noto lo mucho que necesito desconectar de la agitación continua en la que vivo desde el momento que pongo el pie en la estación de autobuses, como si respirase profundamente y se me desatascasen los pulmones.
A pesar de que el sol no se dejó ver mucho no he podido evitar acercarme todos los días a la playa, incluso lloviendo contemplar la ría resultaba espectacular. Estoy pensando en comprarme una bicicleta para recorrer la costa este verano a golpe de pedaladas.
Por lo demás no he hecho grandes cosas, charlas con cafés, cine, alguna que otra salida nocturna con encuentros esperados e inesperados (los segundos mejores que los primeros), un poco de lectura de libros atrasados, conversaciones con mi padre sobre lo perdida que me encuentro últimamente a nivel laboral (entre otros), etc.
La siguiente cita supongo que será en un par de semanas, salvo que surja algún plan con otro destino…

17/04/2006 10:37 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Pasaba por aquí

Sin tiempo para escribir garabateo unas frases inconexas. Tengo demasiado que actualizar por lo tanto resumo con unos cuantos flashes cegadores:
- Las visitas desde el norte dando vida a este mes (no sabéis lo mucho que os extraño).
- Las tardes de domingo en la Latina.
- La gente que todavía es capaz de sorprenderme.
- Las fiestas de cumpleaños entre amigos (gracias a todos por venir).
- El sonido del mar que no oigo desde hace ya tres meses...

11/04/2006 18:19 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Black eyed (Placebo)

En el nuevo trabajo abro bien los ojos, observo y absorbo como una esponja. Es increíble la rotación de plantilla que tiene esa consultora. LLevo dos semanas y me he dado cuenta de que no conocen el significado de la palabra imprescindible. Me sorprende tanto porque nunca había pasado por eso. El ambiente está tenso y se nota. Una de las cosas que más me llamó la atención cuando entré es que casi nadie se esfuerza por conocerte o hablarte e incluso les supone un gran esfuerzo saludarte con cara amable (ya no pido sonrisa natural) porque ¿para qué malgastar el escaso tiempo en alguien que no sabes si mañana estará ocupando ese puesto?
Me da igual que la gente se esté marchando por iniciativa propia o porque les echen, creo que si se trata de la primera de las razones no es (generalmente, por lo que he podido comprobar) consecuencia de que hayan cumplido un ciclo y pretendan mejorar, sino porque "provocan" su salida. Incluso el otro día en el baño me aconsejaron que no le cuente nada a mi compañera de mesa si no quiero que se entere la directora de operaciones. Toda esta mezcla de situaciones es explosiva. Supongo que aprenderé a convivir con ello sin que me afecte en exceso pero no entiendo cómo los que están por encima no se cuestionan con calma las razones de todo o quizás lo hagan pero no les importe lo más mínimo.

05/03/2006 13:47 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Aniversarios

Ayer me recordaste que hacía un año que nos vimos por primera vez, no sé qué piensas tú pero yo creo que nos conocemos de toda la vida, has entrado en ella con tanta fuerza que ya tienes ahí tu espacio reservado.

05/03/2006 13:07 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

"Versos de luz" (Luar na lubre)

Xa falei con quen tiña que falar e comuniquei a miña baixa voluntaria, foi sinxelo, sen réplicas nin reproches. Fin dunha etapa. De súpeto lembrei estas estrofas...

Tal vez penses que nada cambiou
(qu)e de ningún dos esforzos
ves resposta hoxe
pero pouco a pouco
algo se move
e o sol, con versos de luz, avanza
atravesando as nubes
espertando a paisaxe
por entre os feixes de arumes
algún froito nace

Tralas nubes
versos de luz
quedan as pegadas
do que outros xa fixeron
tralas nubes
versos de luz
a historia nos agarda
i é noso o tempo
quedarán pegadas
do que estamos facendo

As cousas nunca se cambian de golpe
Pero non podes cansarte
Non quedes durmido
Porque o desta viaxe
Non é un camiño
Son mil, i hemos de andalos todos
E imos avanzando
Sen un soio silencio
Que o vento segue soprando
I este é o noso tempo

Tralas nubes
Versos de luz
Chaman a (marcan) un futuro
Que non está tan lonxe
Tralas nubes
Versos de luz
Hai que cambia-lo mundo
Botar fora ó podre
Porque hai un futuro
E non está tan lonxe

06/02/2006 14:45 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

Mil historias

J. ya no estaba. El miércoles pasado dormía entre cartones cerca de Ópera. Llevaba poco tiempo por allí. Nos dijo que solía frecuentar otra zona, que era la primera vez que pasaba la noche al lado de las estatuas guardianas del Palacio Real. Escuchamos su historia. Fue la que más me impactó de toda la ruta, es más, estuve pensando en él durante toda la semana, tenía ganas de verle ayer, saber que había hecho estos días, cómo había pasado las noches y si se encontraba mejor. Pero nada, hueco vacío. Ojalá no volvamos a vernos porque eso significará que ha dejado la calle, que ya no tiene los pies y el alma fríos y que ha dejado de llorar.

02/02/2006 14:02 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

¡Seamos claros!

Ayer mientras paseaba de un lado a otro por la casa, yendo y viniendo de la cocina al salón, del salón a la habitación, de vuelta al salón, con la excusa de ir a buscar no sé bien que cosas reflexionaba con indignación sobre una serie de comentarios que acababa de oír, relativos a la integridad de las personas. Siempre me ha desconcertado la gente sin criterio definido, quizás porque yo sea, lo reconozco, demasiado radical en eso (a veces creo que me paso), pero es que no puedo entender a quien defiende una cosa pero si se presenta una ocasión en la cual tiene que demostrar dichos valores, de repente le tiembla el pulso y se une a la masa, trastabillando y echando por tierra las bases sobre las que se supone que sustenta su personalidad. Me refiero a situaciones que aceptas sumisamente pero que por detrás criticas o a personas que no soportas pero tratas hipócritamente bien (ojo, no hablo de no ser educado, eso siempre, sino de aparentar amistad del alma).
En lo que a mi respecta asumo que tampoco me comporto correctamente porque a ese tipo de personas que intuyo que son así no les doy muchas oportunidades (a la hora de conocerles), las “descarto” automáticamente, intento ser diplomática con ellas pero me dan ganas de preguntarles por qué se contradicen tanto en sus ideas de la noche a la mañana.
La cuestión es que ayer, sin saber bien por qué me sentí, de nuevo, un poco sola.

20/01/2006 12:11 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"The lights"

Primer fin de semana siendo y estando, o quizás meras intenciones. Viernes, redonda luna rasgando la noche, energía contenida con ganas de canalizarse. Visitas previas a escapadas fugaces. Banda sonora estridente mezclada con gotas de alcohol. Conversaciones para ponerse al día tras el parón. Portazo apresurado que nos empuja al metro. Descubrimiento de bares forrados de naranja. Extraños con ojos de búho. Adiós, cambiamos ámbar por negro. Privilegios frente a estatuas que forman una fila. Amables sonidos desencajan una pista sembrada de cristales, algunos se cuelan en mi bota pero no duelen porque no es el momento. Sonrisas forzadas, otras no tanto. Búsqueda infructuosa entre las sombras espasmódicas, no, no eres tú. Se cae el telón antes de lo esperado y ya no se oye nada.
Me abrigo de mi misma, se enciende la luz.

Sábado desierto de planes improvisando notas sobre la marcha. De nuevo un fondo naranja con proyecciones del viaje de Chihiro. Hoku vuela y suena Maga. Alguien confiesa en un oído que se ha enamorado de mi bella acompañante de ojos platino. Hace tiempo que los gatos dejaron de ser pardos. Agito mi conciencia por si descubro algo pero creo que ha tomado trankimazín y no responde. Las princesas bailan solas y camaleónicamente me camuflo entre ellas haciendo uso de esa terapia sanadora de vacíos. Giros sin eje apoyados en miradas de desconocidos. Es temprano sin embargo se hace tarde para estar sobria, vámonos a ninguna parte.
Trato de abrigarme otra vez pero se ha roto la bufanda, es la hora de las almas congeladas... se ha fundido la bombilla.

16/01/2006 12:48 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 4 comentarios.

Amaneceres

Viajo con los ojos cerrados. Elijo cuidadosamente cada mañana, sin repetir, la banda sonora para ese trayecto de más de una hora porque sé que mi subconsciente, más receptivo que en ningún otro momento del día, la va a repetir incansablemente hasta que vuelva al punto de partida.
Tras incontables paradas consigo un asiento y me acurruco envuelta en la bufanda tejida mezclando cariño con lanas de colores. A veces me gustaría que ese trayecto no terminase nunca, sonámbula hacia ninguna parte, rodeada de desconocidos a los que apenas presto atención salvo cuando, con ojos entrecerrados, intento averiguar en qué parte de la sempiterna oscuridad me encuentro.
Sin saber bien cómo me incorporo y camino al ritmo de mil pasos, un traspiés sería fatal así que intento no tropezar con esa cascada de escalones grises que sube y baja a la vez.
Por fin respiro, el viento siempre es fuerte en las alturas, por unos segundos se desvanece mi sopor zarandeado por ráfagas de una vanidosa brisa que me obliga a abrocharme los botones del alma. Esquivo prisas, empujones, miradas, letras arrugadas de diarios matutinos, apuro el paso oteando un horizonte de números fluorescentes con destino. Elijo el mío. Comienza otro trayecto, esta vez más lento, arranca, frena, arranca, frena, arranca, arranca, ¡arranca!
Pitidos que alertan llegadas, ya estoy, un día más. Camino el último trecho con tejado de nubes naranjas y parqué de barro.

Próxima estación... esperanza.

11/01/2006 14:17 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Hormigueos

Por primera vez, pensando en la posibilidad de volver a vivir en el norte, sentí un escalofrío. Por supuesto que mi sitio está allí, reservado para cuando desembarque con ganas de quedarme, pero ya no tengo tan claro que pudiese prescindir, sin mirar atrás, de muchas de las personas que me rodean últimamente.

10/01/2006 13:50 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Disaffected (Piano Magic)

El sol blanco con bufanda anuncia su presencia despertando a las ventanas de los edificios de enfrente, después rebota débilmente en su aluminio y me ciega durante un par de segundos.
Todavía no me he adaptado al nuevo entorno. Es como cuando te mudas de casa, transcurre un tiempo hasta que logras familiarizarte con todo y dejas de sentirte una extraña. Los ruidos y silencios, la ausencia de intimidad, la luz, el frío... acabaré acostumbrándome aunque ya no sé si quiero, más bien, no sé lo que quiero y me aterra.

04/01/2006 11:14 Autor: saudade. .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Vésperas

Acábase o ano e négome, típico destas datas, a mirar atrás, evalualo ou comparar mentalmente os propósitos que tiña cando empezou coas metas acadadas, resumirei dicindo que non estivo mal, a palabra é tranquilo.
A nivel musical foi con todo bastante intenso, gocei con grandes concertos (U2 en Donosti) e festivales (Metrorock, Primavera Sound, FIB, FRA), xa sabedes que a música ocupa un lugar importante do meu tempo libre e da miña vida.
A nivel persoal coñecín a xente que pasou a formar parte, por sobrados méritos propios, do meu pequeno grupo de bos amigos. Tamén houbo algunha ruptura definitiva da que xa vos falei unas cantas veces por aquí. Ese tema segue (e seguirá) en punto morto.
Viaxei, bailei, sorrín, loitei e chorei...
Véxome ao espello e síntome maior (non sabedes que crise cando hai uns meses tiven que renovar o carné de conducir porque ¡xa pasaran dez anos!).
O único que pido ó 2006 é saúde para a miña familia (non sé que faría sen eles) e para min e así poder seguir enchendo o álbum de fotos interior con grandes vivencias compartidas cos que quero e me queren.

29/12/2005 15:08 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Noches de invierno

Ayer mis huesos se empaparon de frío nocturno. Me cambiaron de ruta (ya os he hablado de los recorridos que hago el miércoles por la noche al encuentro de personas sin hogar que no se refugian en albergues) porque faltaba una persona para el recorrido de Princesa. Ya me habían avisado de que es una zona bastante dura por las corrientes de aire helado. Los compañeros con los que fui resultaron ser encantadores. Me presentaron a toda su gente. Conocí a P. que duerme bajo la Iglesia del Buen Suceso y compartí con él nuestro gusto por dormirnos escuchando el larguero cada noche. Su vecino de calle es B. que pensamos que dormía pero salió de su caja en cuanto nos escuchó, tenía puesto un gorro y sonrió cuando traté de hablar con él diciéndome que no entendía casi nada de español. Se sorprendió cuando al despedirse, mi compañera le dio dos besos. Continuamos hacia Plaza de España, pasando por un cajero, allí vive C., que nos comentó que se había casado cuatro veces y una de sus ex–mujeres era una rusa (aunque él no sabe ni papa de ese idioma) que trabajaba para la KGB, no nos dio tiempo a terminar esa historia así que prometió un segundo capítulo la semana que viene. Plaza de los cubos, allí saludamos a L., hablamos de política, inmigración, superpotencias y arreglamos utópicamente el mundo.
De ahí al famoso “Túnel”, donde casi me muero de congelación. Todos estaban enfadados porque habían venido los del ayuntamiento a echar sal en sus camas, habían mojado todo el suelo así que rápidamente habían intentado sacar todas sus cosas para que no se empapasen por los manguerazos. No entendí la razón de tal “fumigación”. Hablé mucho tiempo con M. un tunecino-francés que me sorprendió y dejó en evidencia varias veces llamándome novata, tenía razón, por supuesto.
Nos dieron las doce y media. Nos retiramos, me despedí de todos y cogí el metro sintiéndome rara entre la gente “vestida de domingo” que salía de fiesta esa noche, cambio de realidad... brutal.

22/12/2005 12:42 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

Nocturnidad

Este miércoles he caminado por las calles de Madrid con otros ojos. Era una sensación extraña, como si las redescubriese. Entré a formar parte de un submundo al que nunca me había acercado tanto. Es como cuando pasas todos los días por delante de un edificio y no le prestas atención hasta que un día te chocas de frente con él y te preguntas, "vaya, ¿pero esto siempre ha estado aquí?". De repente no formaba parte de la masa de gente que paseaba contemplando escaparates iluminados con adornos navideños, me sentía lejana, como escondida detrás de las bambalinas de un teatro mientras se representa la función principal, rodeada de "especiales" actores segundarios.
Armados con un termo de colacao, bocadillos, galletas y demás provisiones recorrimos una ruta preestablecida. Iba abrigada pero me dolían los oídos de frío, sobre todo cuando me sentaba en algún portal. Memoricé caras y nombres nuevos, escuché muchas historias, sorprendentes algunas y desconcertantes otras pero lo mejor es que, sin apenas conocerme, me hayan regalado sonrisas.

02/12/2005 13:26 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 5 comentarios.

Harapos

La ciudad está llena de sombras, apenas las vemos pero forman parte de ella. Se sientan en bancos, caminan despacio arrastrando los pies, se abrigan en portales con una montaña de cajas. El invierno es la época más dura, su sucia ropa hecha jirones apenas puede protegerles del frío. No sé hacia dónde van o si ni siquiera tienen un rumbo.
Cada noche hago el mismo recorrido, las mismas calles céntricas, las mismas luces, las mismas prisas... y están allí, espectros de ceño fruncido, al margen de todo, por su culpa y por la nuestra. Les escudriño por el rabillo del ojo para no molestar pero nunca me paro.
Hoy será diferente. He decidido volver a hacer algo. Ya os contaré qué tal me va.

30/11/2005 15:00 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Bombillas

Se han encendido las luces navideñas en la capital. Anuncio de fechas especiales para algunos y odiadas por otros. Yo estoy entre estos últimos. Me he propuesto intentar (al menos eso) ser menos crítica con estas fiestas, dejar de pensar que todo es consumismo puro y duro (del que por supuesto soy partícipe) y disfrutarlas más, a mi manera.

28/11/2005 18:09 Autor: saudade. .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"Hoy es el día" ( J.C. García Fajardo)

Este fin de semana foi un deses que non se esquecen. Decisións de ultima hora leváronme a pasar dous días na xa nevada sierra madrileña. Ademáis de poder contemplar cos ollos ben abertos ese manto branco que me transmite paz e tranquilidade tamén tiven a oportunidade de escoitar atentamente a un gran orador. Na súa charla-coloquio fixo referencia a multitude de temas entre eles o famoso carpe diem que ilustrou co texto de polémica autoría atribuído a Nadine Stair,

Instantes

Si pudiera vivir nuevamente mi vida.
En la próxima intentaría cometer más errores.
No intentaría ser tan perfecto, me relajaría más.
Sería más tonto de lo que he sido, de hecho tomaría muy pocas cosas en serio.
Sería menos higiénico.
Correría más riesgos, haría más viajes, contemplaría más atardeceres, subiría
más montañas, nadaría más ríos.
Iría a más lugares donde nunca he ido, comería más helados y menos habas,
tendría más problemas reales y menos imaginarios.
Yo fui de esas personas que vivió sensata y prolíficamente cada minuto de
su vida; claro que tuve momentos de alegría.
Pero si pudiera volver atrás trataría de tener solamente buenos momentos.
Por si no lo sabéis, de eso está hecha la vida, sólo de momentos: no te pierdas
el ahora.
Yo era uno de esos que nunca iban a ninguna parte sin un termómetro, una
bolsa de agua caliente, un paraguas y un paracaídas; si pudiera volver a vivir
viajaría más liviano.
Si pudiera volver a vivir, comenzaría a andar descalzo a principios de la primavera
y seguiría así hasta concluir el otoño.
Pero ya veis, tengo 85 años y sé que me estoy muriendo.

28/11/2005 16:20 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

América

Onte chamei ó meu pai para que me contase un pouco como foi o espectáculo de vela que deu vida á cidade de Vigo o fin de semana pasado. Notábaselle emocionado polo teléfono, díxome, "¡iso non mo podía perder eu!", e relatoume tódolos detalles. Fíxome lembrar unha historia que me contara un deses fines de semana que estiven na casa. Falabamos da súa infancia e de qué quería ser cando era neno. Díxome que él, coma todos naquela época, quería ir a Ámerica, ese era o seu soño, enrolarse nun barco que fose non ó sur, coma a maioría, senon ós Estados Unidos, quería ver cómo era aquel lonxano e descoñecido trozo de terra para un rapaz de apenas quince anos, a idade que tiña cando empezou a navegar naqueles buques enormes que se movían con carbón. Tiña decidido quedar alí e voltar feito un homiño. Finalmente recorreu moitos mares pero non foi a vivir a América porque coñeceu a miña nai, “e as prioridades cambian”, comentoume. Sería ó final da súa profesión, apenas uns anos antes de retirarse, cando arribaría en Norfolk (Virginia), ¡por fin estaba a pisar Ámerica do Norte!

Hoxe en día segue navegando, di que non sabe facer outra cousa (pero minte porque eu ben sei que é capaz de facer case todo o que se propoña), o soño mudou, agora está convencido que ten pendente unha volta ó mundo...

18/11/2005 13:41 .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

"Positive tension" (Bloc Party)

Onte, falando cunha compañeira do ximnasio que coñecín hai pouco pero que se preocupa tanto por min que parece que leva anos formando parte da miña vida, decateime (coma se estivese reflexionando en alto para min mesma) que teño que voltar a facer algunhas daquelas cousas que me enchían de ledicia e que teño un pouco abandonadas por crer que nesta cidade non hai tempo pra iso.

Pd: Mañá soará o tema do título deste post en directo e estarei alí para vivilo.

 

17/11/2005 17:54 .... Tema: un día más Hay 7 comentarios.

Calma chicha

Este fin de semana apenas he salido. Necesitaba un poco de tiempo para mi. Un parón para sentarme, descansar, leer algunas de las cosas que tengo pendientes, saborear una taza de té y disfrutar del silencio que reina siempre en Comercio4. El viernes, tras el concierto de The Robocop Kraus en Moby Dick, rechacé una invitación a la fiesta Matador en el Pabellón de los Deportes y volví temprano a casa. El sábado por la mañana me acerqué un rato al gimnasio y poco más. Ayer madrugué y fui a pasear tranquilamente por el centro, casi desierto, de Madrid, me regalé un buen desayuno y un par de libros, después me acerqué al cine a ver Match point. La tarde la pasé con manta y zapatillas en el sofá del salón, escuchando las aventuras nocturnas de mis dos compañeras de piso. Eso ha sido todo. Lo único que he echado en falta, en algunos momentos, es alguien con quien compartir esa sensación de paz.
14/11/2005 15:37 .... Tema: un día más Hay 4 comentarios.

Gaiteiros

20051114145117-volvo-vigo2.jpg

"Quinientos gaiteros liderados por Xosé Manuel Budiño pondrán esta noche la banda sonora de un espectáculo pirotécnico que, a partir de las 21.00 horas de hoy, iluminará Bouzas con láser y fuegos de artificio. El acto, que se ha dado en llamar "A Festa do Mar", se prolongará durante una hora y media, organizado con motivo de la salida de la Vuelta al Mundo a Vela.
En medio de la bahía de Bouzas, que servirá de decorado del espectáculo multimedia, se instalará un escenario flotante, donde se producirá la actuación del músico Budiño y su banda. Proyectores de diapositivas de gran formato plasmarán imágenes alusivas a los motivos relacionados con la Vuelta al Mundo a Vela. Durante su celebración llegarán a sonar hasta quinientas gaitas al tiempo a ambos lados del escenario".

 

Esto es una pequeña muestra de lo que me voy a perder este fin de semana...

¡Disfrutadlo por mi!

11/11/2005 13:29 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Quejas y más quejas

Me pone de mal humor escuchar a alguien que no para de quejarse por todo desde primera hora de la mañana hasta que se acuesta. Supongo que esas personas no son conscientes de que su retahíla de comentarios negativos a lo largo del día llega a cansar a los que les rodeamos. No es que sean pesimistas es que en cuanto ven el vaso medio vacío tienen que protestar, porque no les gusta el vaso, por el color del agua, porque no tienen sed o porque sí tienen y no hay suficiente para saciarles. Por lo que sea. El caso es incomodarse.

 

10/11/2005 10:33 .... Tema: un día más Hay 6 comentarios.

Guiños

Todo empezó (y "terminó") hace bastantes años, tonterías de críos adolescentes. La forma fue sorprendente y graciosa, de ésas que no se olvidan por su originalidad.  Frescura de momentos en los que es fácil dejarse llevar porque aún no has sido tocado por la varita del desengaño, crees firmemente lo que ves, te asombras de lo que sientes y lo fundamental es que eres tú mismo/a cien por cien sin tapujos de ningún tipo. Un día nos cerramos las puertas y desaparecimos del mapa del otro. Recompusimos los trozos y seguimos con nuestras vidas. Sin buscarlo, de improviso, alguna que otra vez, nuestros caminos se han vuelto a cruzar. No sé si las cosas ocurren por casualidad, por suerte o si es El Destino (¿qué es eso?) el que se divierte manejando los hilos, lo cierto es que en ocasiones fantaseo pensando en que es este último el que me ha puesto en ese lugar, en ese momento preciso y entonces el día es estupendo, lo complicado se vuelve sencillísimo y dejo de perderme en intrincados laberintos porque de repente todos los callejones tienen una salida iluminada con luces de colores.

04/11/2005 11:47 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

"Nothing's impossible" (DM)

A veces la realidad es mucho más desconcertante que la ficción. Este fin de semana me he visto en un par de situaciones por las que, de haberlo sabido de antemano, hubiese jurado que nunca pasaría. Sí, de sobra sé que decir nunca es un poco absurdo. Continúo aprendiendo a capear temporales.  

03/11/2005 18:56 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

De vuelta

Otra vez por aquí, pero con la ventaja de estar ya a mitad de semana y tener las pilas recién cargadas. No ha parado de llover en esos cuatro días, qué se le va a hacer, la verdad es que nunca me importa el mal tiempo cuando estoy tan a gusto. Me he despedido de todos hasta dentro de un mes...
02/11/2005 18:50 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Rumbo al norte

Hoy me marcho a casa, después de dos meses lo estaba necesitando a gritos, es algo que no puedo explicar, cuando transcurre demasiado tiempo sin pisar Galicia empiezo a sentir un raro malestar, me empiezo a encontrar fatal, estoy más tristona, no puedo evitarlo.

Suelo viajar de noche, en autobús, pongo música (la elección de los cds que voy a escuchar es bastante difícil, me lleva mi tiempo, casi más que hacer la maleta), más o menos puedo dormir, se me hace mucho más corto así. Parada en Puebla de Sanabria para tomar un colacao a las dos y media de la mañana y a seguir. Cuando llego está esperándome mi padre. Le he dicho muchas veces que puedo coger un taxi pero él insiste en venir a buscarme, es algo que valoro mucho. Le doy un beso y empiezo a contestar sus preguntas de cómo estoy, qué tal el trabajo, etc. Luego me cuenta las novedades de la ciudad. Al llegar al portal de casa siento su familiar olor y sé que allí es dónde quiero estar. Dejo la maleta y me pongo las zapatillas. En esos momentos no necesito nada más para ser feliz.

28/10/2005 09:58 .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

Convivencia

Ayer me encontraba bastante débil así que al salir de trabajar me fui directamente a casa.  No estoy acostumbrada a llegar tan temprano así que la compañera de piso nº 1 se asombró al verme entrar y me preguntó que qué me pasaba. Le dije que creía que tenía fiebre o algo así. Más tarde llegaron las compañeras 2 y 4. Yo estaba en la habitación escuchando los partidos en la radio mientras leía un poco. Les extrañó no encontrarme en el salón (todas las noches nos sentamos un rato y, mientras cenamos, comentamos cómo nos ha ido el día) y vinieron a llamar a mi puerta.

Sentir que se preocupan por mi es una muestra más de que hace bastante que hemos dejado de ser unas conocidas que comparten piso, lo cual (llevo unas cuantas mudanzas a mis espaldas) no es fácil de encontrar en esta ciudad en la que casi todos estamos de paso. Entrar en esa casa te transmite tranquilidad y siempre hay alguien con quien te puedes reír o desahogar si has tenido un mal día. No quiero olvidar lo afortunada que me siento teniendo ese privilegio de amigas.

27/10/2005 14:15 .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

Perla negra

Hoxe estou soa nesta parte da oficina así que podo aproveitar para escoita-la emisora de radio que quero. Á hora de xantar puxen Radio Marca (non me preguntedes por qué, moitas veces elixo ésa) e atopei un programa sobre vela no que falaban do Capitán Nemo (con música de fondo de Carlos Núñez) e da ría de Vigo. Ó instante a miña cabeza encheuse de gaivotas.

Un dos locutores explicou tamén que Paul Cayard, patrón do “Piratas do Caribe”, estaba en Sanxenxo despois de navegar está mañá por augas galegas e comprobar o comportamento das velas e sistemas de abordo do seu barco. O capitán da embarcación pirata comentou, á hora de defini-lo perfil tipo dun regatista da Volvo Ocean Race, o seguinte: "Este barco require un gran esforzo físico. Para que vos fagades unha idea, é como un barco da Copa América, pero con 10 tripulantes en lugar de 17. Por iso á hora de escoller á tripulación é fundamental o seu estado físico e sicolóxico. Ademais de estar en perfecta forma, teñen que estar preparados para soportar momentos de presión, deben ser homes moi fortes e cunha gran capacidade de sacrificio". Entón pensei no meu pai...

26/10/2005 17:30 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Costumbres

Todos los días me levanto más o menos a la misma hora, pongo el despertador y antes de saltar de la cama me quedo unos segundos escuchando las noticias en la radio. A partir de ese momento empieza la lucha. No me da tiempo a desayunar, es el primer año que me ocurre eso porque hasta ahora con el estómago vacío no era capaz de dar un paso, qué tiempos aquellos en los que mi madre me preparaba el tazón de leche hirviendo y lo dejaba en la ventana de la cocina para que se enfriase mientras me duchaba... en fin, bajo las escaleras y saludo con cara de sueño al portero del edificio. Cojo un par de periódicos en la boca de metro y respiro hondo antes de empezar a correr. No es que yo quiera ir deprisa es que no hay otra opción, o te adaptas a la velocidad de la masa o te arrasan. Hago un cambio en la estación de Renfe y subo al tren de cercanías. Tres cuartos de lo mismo. Andenes llenos y gente estrujándose para caber en los vagones. Para más inri conmigo viaja la mochila para reenganchar por la tarde con el gimnasio, abulta bastante así que la gente me mira de reojo cuando apenas hay hueco, "aquí no hay sitio para eso" parecen decirme. No importa. Subiré en otro tren igual de abarrotado. Hoy ha sido así. Los cinco minutos que dura el trayecto transcurrieron a cámara lenta. No se oía ni un murmullo. Supongo que todos estaríamos planteándonos qué demonios hacemos día tras día encajados allí, aguantando la respiración hasta oír la familiar voz de "próxima estación...".
25/10/2005 18:06 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Cruce de caminos

Ellos no lo saben pero harían una pareja, desde mi punto de vista, perfecta. Se conocen pero no lo suficiente así que este fin de semana sutilmente se lo he sugerido a ella, que aproveche el tiempo que pasen juntos. La distancia sería un obstáculo, me contestó, pero en mi opinión (y humildemente creo que tengo bastante experiencia en eso) si ambas partes tienen confianza en su relación y en el otro todo puede llevarse perfectamente.

Siendo egoísta, si finalmente sucediese "algo", sé que yo perdería un poco de sus respectivas y contínuas atenciones, lo cual es muy comprensible, pero ganaría al saber que dos personas tan entrañables son un poco más felices. Ambos se lo merecen con creces. A ver qué pasa... 

24/10/2005 12:58 .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

Neuronas espejo

Leyendo el País me encontré con este interesante artículo:

"Las neuronas espejo te ponen en el lugar del otro" (G. Rizzolatti, neurobiólogo)

(...)El mecanismo espejo permite hacer propias las acciones, sensaciones y emociones de los demás. (...)Otra cuestión muy importante es la comprensión. No sólo se entiende a otra persona de forma superficial, sino que se puede comprender hasta lo que piensa. El sistema de espejo hace precisamente eso, te pone en el lugar del otro. La base de nuestro comportamiento social es que exista la capacidad de tener empatía e imaginar lo que el otro está pensando(...).


Ojalá estuviesen siempre activas.
19/10/2005 14:52 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Cierra los ojos un minuto...

... que te cuento una historia
... que te llevo a un lugar
... que te cojo la mano
... que te susurro
... que te río
... que te
... que
...
19/10/2005 12:31 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Pájaros de barro

La compañera número cuatro ya se ha instalado en nuestro hogar. Es una más. Todavía no me ha dado tiempo a conocerla en profundidad pero me aventuro a afirmar que, en bastantes detalles, me recuerda a mi cuando desembarqué en Madrid (aunque en otros creo que estamos en extremos opuestos). Su cara inocente con mirada de asombro es muy parecida a la que veo en aquellas viejas fotos que me saqué aquí hace unos cuantos años. Ese rostro infantil se ha ido transformando en uno adulto donde se mezclan seriedad y alegría, astucia y franqueza, desconfianza y tranquilidad, esfuerzo y cansancio, todo ello "adornado" con alguna arruga en la frente visible cuando mi malhumor me hace fruncir el ceño.
Es increíble cómo te modelan las circunstancias, tu materia prima es inmutable, única, pero con el tiempo va adquiriendo su forma, la vida sopla y el barro se va secando, se convierte bloque rígido y frágil que si se golpea con algo es posible que se astille o que se rompa algún trozo que aunque se pueda pegar ya no quedará igual.
A mis 28 ya he recogido unos cuantos pedazos.
18/10/2005 15:19 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Última semana

Cuando la viguesa me preguntó si podía quedarse en nuestra casa durante tres semanas (nada más y nada menos) sin pensarlo dije que sí, le expliqué que allí tenemos colchones y que a mi sinceramente no me importaba compartir mi habitación, mi espacio y mi tiempo con ella, que si no le resultaba incómodo dormir en el suelo durante tanto tiempo no había más que hablar. Se vino. Pensé que se haría largo pero no ha sido así, este viernes se marcha.
Uno de mis grandes defectos, soy absolutamente consciente de ello, es mi carácter (a veces) extremadamente independiente, la necesidad de ir a mi aire y de que respeten mi temporal autismo. Esto provoca que en ocasiones resulte distante y fría, que no me integre en un plan porque tenga otro (en el que sólo estoy yo, conmigo misma) y eso choque a los demás, como si les despreciase o algo así. Es una rara necesidad de oxígeno, si no la satisfago me ahogo.
Por eso creía que no iba a superar la larga convivencia... erré. No ha supuesto ningún esfuerzo, es más, me ha gustado bastante. Echaré de menos levantarme despacio por las mañanas, haciendo el menor ruido posible para no despertarle, andar de puntillas y encender solamente la pequeña luz de la mesilla. Volver de trabajar y que me cuente qué tal ha ido el día. Ha caído bien a todas y ya le han insistido para que vuelva.
Ha sido un "autoexamen" para mi y lo he aprobado con nota. Quizás no sea tan independiente como creía...
17/10/2005 11:58 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

"I want it all" (DM)

Y lo quiero AHORA...
17/10/2005 11:15 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Bolboretas

¿Cando voltarán a voar por aquí?
17/10/2005 11:13 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

"Retales" para el tiempo y la distancia

A veces le doy a la pestaña de "escribir artículo" sin saber bien de qué voy a hablar, me paro unos segundos, veo el cielo por la ventana de la oficina y espero a que me llegue una idea para redactarla deprisa. Supongo que en ese momento me encuentro ahora. Me gustaría poder parar y escribir con calma pero no tengo internet en casa así que me conformo con robar unos minutos al trabajo.
Este blog es mi forma de pensar en voz alta sin pronunciar una sílaba, sin oirme a mi misma vocalizar palabras que sé que muchas veces se atascarían antes de salir de mis labios. Es también una memoria supletoria de sensaciones, que ayudará a la mía, que ya está bastante coja, cuando empiece a fallar con más frecuencia. Todo ello con una banda sonora de fondo, la de los discos y canciones que descubro o recupero para plasmar una idea, un estado de ánimo... el de hoy es incertidumbre.
13/10/2005 15:23 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Orvallo

Ayer cayeron las primeras pingas desde abril. Saqué las macetas a la terraza para que disfrutasen un poco de las vitaminas concentradas en cada gota. Me encanta el olor a tierra mojada, la humedad que rezuma cuando le acaricia el primer chaparrón, es como si agradeciese recibirlo perfumando el ambiente.
En Galicia, mi habitación es interior, da a un patio de luces con tejados de aluminio que protejen la ropa recién tendida de los imprevisibles chubascos, muchas noches me duermo escuchando la melodía dulce de la lluvia al caer, es una nana gallega, echo tanto de menos esa canción de cuna...
11/10/2005 10:01 .... Tema: un día más Hay 4 comentarios.

Medio lleno

Hoy he leído, a través de diferentes fuentes, varios comentarios sobre optimismo y/o pesimismo. Una de ellas era un mail en el que alguien me confesaba que si no participaba demasiado en este blog era porque su visión optimista de la vida le impedía comprender "mis oscuridades".
Una vez escribí por aquí que la razón de tanta saudade es que soy egoísta guardándome los mejores momentos para disfrutarlos en privado, exponiendo sólo lo que más me duele a modo de terapia liberadora de pesos pesados. Llevo haciendo eso (emborronando diarios, hojas sueltas, cuadernillos, servilletas,...) desde que aprendí a coger un lápiz y creo que es una forma estupenda de evitar una úlcera.
Me gustaría que entendiéseis (aquellos que no me conozcáis) que no soy tan gris como parece, que sonrío cada mañana al saborear las galletas del desayuno.
10/10/2005 16:08 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Claroscuros

Luces...
Que te sorprendan con un regalo, un concierto después de mucho tiempo, números de teléfono desconocidos, confidencias recorriendo la ciudad bajo la luz anaranjada de las farolas, largas sobremesas con café, salir sin planes, las risas ajenas, encuentros inesperados con resultados esperados, pulsaciones aceleradas, los domingos en esa plaza.

Sombras...
Infructuosas búsquedas con la mirada que chocan con vacíos, dolores de cabeza, insomnios, colas de gente en los sitios de siempre, bloqueos con huída que se repiten una y otra vez, ardor de estómago, despedidas apresuradas, esquemas mentales de recuerdos desordenados, arrastrar los pies, poder y no querer.
10/10/2005 09:42 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Palacios en la luna

Buceando por internet encontré un artículo que me recordó a una persona y a un libro. El primero ya no vive en Madrid pero en su momento jugó un papel muy importante en mis encuentros y desencuentros con la urbe, el segundo fue su regalo, dijo que me "marcaba un gol" abriéndome los ojos a un escritor como ese, que dosificara su lectura y la paladease. En la oficina tengo colgada la lámina del cuadro que da título a la obra. Mi compañera de trabajo la vio y dijo que también la quería así que el día de su cumpleaños le transmití la ilusión (junto con el texto y la lámina plastificada) con la que me la habían regalado a mi.
06/10/2005 16:44 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Altos vuelos

Todavía no se ha instalado en casa la nueva “inquilina”, en teoría llega hoy, pero el fin de semana volverá a Bilbao. Estamos impacientes. Ayer nos sentamos las tres habitantes & Paula, la viguesa (que se ha adaptado perfectamente a nuestra rutina y charlas presueño), en los sofás del salón para ver la proyección de las diapositivas de la compañera nº 1, unas fotos impresionantes tomadas desde uno de los edificios más altos de Madrid. Me encantaron los tejados de las casas bajas, encerrados entre torres, como pequeñas aldeas refugio en medio de la jungla. Le pedí alguna de esas vistas de pájaro como recuerdo para cuando me vuelva al norte. Dijo que sí.

******************************************
- ¿Qué tienen los tejados de Buenos Aires que no tengan los de Madrid? LLevo preguntándomelo desde la primera vez que se lo oí decir a Hache.
- Tendrías que mirar bien los de Madrid y luego venirte a Buenos Aires y te darías cuenta. Hache lo dice: los tejados de Madrid son prolijos, tienen tejas, son armónicos,etc. Los de Buenos Aires suelen ser terrazas planas en las que se mete lo que sobra, tanques de agua, ropa colgada. Dan la sensación de que sobran, de que están hechos porque no había más remedio
.

Adolfo Aristarain
******************************************
06/10/2005 16:56 .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

"I Need Some Fine Wine And You, You Need To Be Nicer" (The Cardigans)

Un desconocido en un bar a altas horas de la madrugada del sábado trataba de resultar interesante, nos vió entrar y se acercó a los pocos minutos, conversación típica. Estaba al 100% de mis facultades, lucidez total porque el zumo no suele hacerte perder la consciencia, lo cual resulta insoportable si tienes que escuchar ciertos comentarios. Es entonces cuando saco los cuchillos afilados, me veo a mi misma poniendo la sonrisa irónica y preparando la retahíla de respuestas cortantes. Me escucho diciendo educadamente que no se esfuerce en preguntarme cosas porque "la noche es mentira y yo también lo soy", estoy representando el papel de fría calculadora y lo llevo hasta el extremo. No desistía, mis respuestas le parecían cada vez más inteligentes, reconozco que me esforzaba en retorcerlas y complicarlas, inclusó le comentó a las demás que estaba "entusiasmado" con mi sutil bordería. Cambió los piropos por la filosofía. Yo me regodeaba por dentro en uno de los pocos momentos en los que soy capaz de sentirme "superior", por encima de toda esa situación.
Intentó pedir mi teléfono, intentó que nos quedásemos más tiempo, intentó, intentó... cuánta energía malgastada.
Recogimos velas, estábamos agotadas, la conductora nos llevó a casa, de camino nos reímos un poco más de lo absurdo que es a veces todo, yo me reí de mi misma y de mi privada fiesta de disfraces.
03/10/2005 11:21 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Todo lo que dejas atrás

El sábado nuestro ex-compañero de piso daba una fiesta, inauguración de su nueva casa & celebración de cumpleaños (por adelantado), allí fuimos, las (todavía) tres habitantes y una viguesa despistada que se va a quedar con nosotras hasta finales de mes. Aparcamos y timbramos al sexto, una voz extraña nos invitó a subir. En realidad no están en esa planta sino en el 5 y 1/2, lo digo en serio, salimos del ascensor y escuchamos otra voz que dice: "eh, bajad, que es por aquí". Entramos con curiosidad, pasillo largo, banderas colgadas por las blancas paredes, habitación de la chica, cocina, baño, salón con gente que nos saluda levantando sus copas y habitaciones de los chicos a cada lado. A él le ha tocado la grande, cama de matrimonio y armario empotrado.
Se me hacía raro ver sus cosas desperdigadas por allí cuando hace nada han estado formando parte de nuestro "pequeño hogar".
Empieza una nueva etapa para todos.
03/10/2005 10:03 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Espectrograma plano

Hay fantasmas que se acercan para ver cómo estás, aparentemente podría dar la impresión de que se preocupan por ti, si te duele algo o si te has lesionado la espalda entrenando demasiado. Son fantasmas androides que se comportan así con todo el mundo, son espectro-robots que están programados para ser amables, su dedicación hacia ti no está motivada porque tú seas especial, sino que simplemente entra dentro de su código binario de cortesía aséptica. Lo peor es cuando olvidas esa regla de su funcionamiento mecánico y crees que has conseguido llegar hasta su engranaje interior, pero es falso, no eres más que un número para ellos. Arriesgas e intentas acercarte un poco más, es entonces cuando se evaporan. Te das cuenta de que son intangibles.
En ocasiones yo también quisiera volatilizarme...
30/09/2005 12:25 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Vida de mentira

Algunos de mis grandes mitos caídos:
- en la infancia: los Reyes Magos son de carne y hueso, los niños no vienen de París, el hombre del saco no te va a llevar si no te comes la merienda.
- en la adolescencia: el príncipe azul no existe, tu mejor amigo/a y tú ya no sois inseparables porque se ha echado novia/o.
- recientemente: si deseas con insistencia algo al final se acaba haciendo realidad... ¡Ilusa!
29/09/2005 16:43 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Honor

El domingo me acerqué al rastro con mis dos compañeras de piso. Hacía muchísimo que no callejeaba por Tirso de Molina y alrededores, estaba abarrotado de gente curioseando entre los puestos. Como llegamos bastante tarde escapamos del bullicio y fuimos directamente a tomar unas cañas en un pequeño bar que debía tener como mínimo cincuenta años y su dueño rondaría los sesenta o sesenta y cinco. Siempre observo descaradamente el semblante y gestos de las personas mayores, por varias razones: porque sus arrugas son caminos que han recorrido a lo largo de su vida o momentos que les han marcado, por ejemplo haciéndoles fruncir el ceño; porque son los grandes olvidados en los cruces de miradas cotidianos, van por la calle sin que nadie les silbe o "se quede con ellos"; porque soy demasiado tímida para mirar abiertamente a alguien que me llame la atención y sin embargo con ellos tengo licencia porque van como en su mundo y no se percatan de que les escudriño como si quisiese averiguar qué piensan. Toda esta introducción se debe a que el dueño de ese bar tenía carisma. Ocurrió lo siguiente, después de ofrecernos una riquísima ración de calamares y tratar de convencernos, con esa forma de cantar las raciones que sólo tienen en algunos bares de Madrid, para que probásemos unos auténticos pimientos de Padrón ("que no de piquillo", puntualizó él), se despidió de unos clientes a los que había tratado con la misma amabilidad que a nosotros. Cuando había pasado un minuto se le debió de encender una luz y le preguntó a la chica que les había atendido si les había cobrado y ella contestó que no, que pensaba que lo había hecho él. En ese momento su cara se transformó. Como si le hubiesen dado un golpe seco, un puñetazo en su honor. Daba igual el dinero que había dejado de ganar, lo importante era que esos clientes a los que él había mimado le habían defraudado. No entendía cómo alguien puede corresponder de esa manera a quien se desvive para que todo esté "a gusto del consumidor". Y, aunque intentó recuperar su sonrisa para el resto de la gente acodada en la barra, su mirada ya no era la misma.
28/09/2005 18:15 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Tener o no tener

"En pocas palabras tener CARISMA es no preocuparse por lo que piensen los demás y tenernos a nosotros mismos en un alto concepto para que nuestro desempeño en la entrevista sea el óptimo, es decir, justo como nosotros somos sin tener que fingir".

He leído esto en un artículo sobre actitudes y aptitudes en entrevistas de trabajo pero creo que se podría aplicar perfectamente a la vida en general.
27/09/2005 15:27 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Flashes

El momento en que piensas que ya hay pocas cosas que puedan sorprenderte es justo cuando sucede algo que te deja de piedra.
21/09/2005 08:57 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Fantasmas

A veces no soy yo la que vaga por la ciudad, es mi sombra, pero traslúcida. Ese estado de levedad puede durar horas o incluso días.

"Existimos porque alguien piensa en nosotros y no al revés", enfatizaba una de las protagonistas de Princesas en varias secuencias de la película, ¿será esa la causa de mi mimetismo con el gris de Madrid?
21/09/2005 08:58 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Confidencias

Es estupendo pasar el domingo tomando un té sentada en el suelo de un escondido local de Lavapiés, uno de esos a los que tienen que llevarte porque serías incapaz de descubrirlos a simple vista. Incienso, velas y un par de horas de conversación son suficientes para no desperdiciar las odiosas tardes de ese día inútil. Después hubo cine en la Filmoteca, esta vez, no se removió nada por dentro al volver a ver esa película, simplemente la disfruté como si fuese la primera vez...
19/09/2005 09:27 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Soslayo

Esta mañana, de camino a la oficina, vi de lejos a mi ex-jefe con el que trabajé tres largos años (mis inicios en el mundo laboral en esta ciudad) casi diez horas al día. Trajeado, con corbata rosa (la mayoría eran de ese color), camisa color pastel (con sus iniciales bordadas por su mujer, por supuesto), gemelos en los puños, elegante maletín marrón (en el que llevaría sus montblanc y agenda con funda de piel negra). Iba hablando con alguien que no conocía. El también me vio. Seguro. Llegó el momento del cruce... y ¡no me saludó! Me sentí indignada. Luego pensé: "eso es que no tiene la conciencia tranquila".
16/09/2005 13:19 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Entradas y salidas

No os he hablado nunca de la casa compartida en la que vivo. Somos cuatro, tres chicas y un chico, personalidades completamente diferentes pero con una convivencia estupenda y eso es algo que se agradece, poder sentarte a comentar cómo te ha ido el día, desahogarte con sinceridad y reírte de ti mismo antes de acostarte es una gran terapia para conciliar el sueño.
Ayer nuestro compañerO de piso anunció que nos dejaba porque uno de sus mejores amigos ha llegado a Madrid para quedarse y se va a vivir con él. Le echaremos de menos.
La búsqueda del cuarto habitante va a ser dura, acostumbrarnos de nuevo a un extraño/a también.
15/09/2005 10:21 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Corrientes circulares

¿Realmente estoy haciendo algo para salir de mi espiral?

Acertar al cambiar de trabajo
(...)Haz un pulso con el mercado laboral. Si hace años que trabajas en una misma empresa puede que las habilidades, actitudes y conocimientos que te hacen "deseable" para ser contratado hayan perdido valor. Prueba a conseguir otro empleo. No basta con que envíes el currículum, deberás ser la persona seleccionada.
No confíes en que la formación garantice un trabajo mejor. Si dejas un trabajo para volver a estudiar y pierdes el contacto con el mundo laboral quizá tendrás dificultades para volver a él(...)
14/09/2005 11:00 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Estatua de sal

Empieza a dolerme el cuello con más frecuencia de lo habitual, la tensión acumulada en el lado izquierdo (debilitado por un antiguo accidente de coche) empieza agarrotando esa zona y después se extiende lentamente hacia la espalda para terminar en una molesta "pseudomigraña" que puede quedarse ahí todo el día, obligándome a cerrar los ojos porque la luz incrementa el daño.
Quizás sea un aviso de que no debo girar tanto la cabeza mirando al pasado, día tras día, con riesgo de convertirme en una de esas estatuas.
14/09/2005 10:18 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Tic tac tic tac

El tiempo pasa,
me he perdido en mi viaje hacia Ítaca,
las alforjas están rotas,
se escapa la ilusión,
zapatos gastados,
camino angosto,
quiero que se levante la niebla de mis ojos.
13/09/2005 14:47 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Espejo

Me gustaría poder verme desde fuera, como quien observa a un extraño, para poder opinar con criterio sobre si mi vida tiene sentido o estoy "saltando muros" hacia ninguna parte.
08/09/2005 13:04 .... Tema: un día más Hay 6 comentarios.

Anédotas

Desde que vivo aquí he aprendido a domesticar mi capacidad de asombro, a aparentar que no pasa nada aunque alrededor se esté cayendo el mundo, a poner cara de circunstancias mientras miro de reojo el suceso sorprendente. Y como yo, todos. Sinceramente odio la indiferencia que flota en el aire de las grandes ciudades.
Un ejemplo, cuando me subo a uno de los transportes públicos y está, cómo no, abarrotado, si me empujan o empujo sin querer digo: "perdón" y me giro hacia a la persona a la que me dirijo para disculparme también con la mirada, pero nunca hay respuesta, él o ella están en su mundo y simulan no haber oído ni mu. No lo entiendo, ¿tan difícil es decir: "no pasa nada" o mirar al menos a quien te está hablando?. Supongo que no querrán hacer esfuerzos innecesarios.
Otro tema es el de los saludos por la mañana, cuando estoy en el portal esperando el ascensor para subir a la oficina y alguien entra le saludo con un simple y escueto "hola" pero muchas veces se acaba ahí la comunicación. Me dan ganas de contestar: "sí, ya sé que no me conoces ni yo a ti, pero ¿no vas a trabajar también en este edificio hoy? ¿te cuesta mucho saludarme o es que hoy te has levantado de mal humor?". Eso en los pueblos no pasa, ¡pero si cuando vas paseando por el campo saludas a todos los paisanos que te cruzas en el camino!
Por todo ello me sigo preguntando qué se me habrá perdido a mi por estos lares...
08/09/2005 12:58 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Haiku

Tira y afloja
el viento me arrastra
no sé a dónde ir
06/09/2005 13:41 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

"Enjoy the silence"

Siempre me ha gustado más escuchar que hablar, dejar que los demás lleven el hilo de la conversación y aprender, opinar, discrepar, sonreir... a mi ya me tengo muy oída. Me quedo como embriagada con esas personas que, de forma sencilla y sin ningún tipo de petulancia, dominan un tema y lo comparten contigo, es como leer un libro pero sin esforzar la vista con la letra pequeña. Envidio su capacidad para almacenar datos, fechas, nombres, etc., yo siempre digo que el "recuncho" de mi memoria destinado a esos menesteres tiene reservado el derecho de admisión y me deja fuera.
29/08/2005 10:23 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Inocencia

¿Recordáis el momento exacto en que comenzásteis a perderla? Es como un reloj de arena que sabes que no se va a girar nunca. Cuando éramos pequeños, mi hermano y yo decidimos grabarle unas cintas a mi padre con nuestra voz, contando chistes o inventándonos historias para que cuando estuviese lejos navegando no nos extrañase tanto. Hace poco volví a escuchar una de ésas y me hizo sonreir, vocecitas de niños que se han quedado atesoradas ahí para siempre. Ojalá se pudiese hacer eso con la inocencia, que los granos de arena se fuesen cayendo en una cajita que sólo pudieses abrir en la recta final de tu vida, que de repente la recuperases toda y te volviese a hacer ilusión ver volar una cometa.
25/08/2005 14:29 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Basta ya

Hoy me he levantado con el propósito de que mis letras aquí dejen de sonar como un arpa japonesa, a ver si lo consigo.
23/08/2005 10:16 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

¿Blanco o negro?

Siempre me ha costado tomar decisiones, elegir una cosa u otra, ir o quedarme inmóvil, etc, pero creo que a medida que pasa el tiempo me cuesta más. Me lleva unos días (largos) meditar sobre pros y contras de algo, hago un esquema mental con sumatorio incluído de cada una de las opciones pero en ocasiones el resultado es una raiz cuadrada que soy incapaz de terminar. Me quedo en punto muerto hasta que se aproxima la fecha improrrogable del evento y entonces escojo algo que no sé si es mejor o peor porque ya no recuerdo qué era lo bueno y lo malo que me impedía descartar con la rapidez que lo haría una moneda tirada al aire. Es como si tuviese vértigo, como si me jugase la vida frente a un precipicio cuando simplemente se trata de cruzar una pequeña calle para avanzar un poco más en mi (a veces angosto) camino.
Dejarse llevar...(¿por quién?)
06/07/2005 14:36 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Marexada

Lendo un xornal local atopei esta noticia: "Rescatan a los tripulantes de un barco de O Morrazo hundido en Gran Sol". Fixóme lembrar os comezos na profesión do meu pai, creo que a maior parte dos galegos van cara alá e despois é cando cruzan o charco. A infancia do meu proxenitor (se é que a tivo) foi moi dura porque había que comer e gaña-la vida, o meu avó non tiña leiras só brazos fortes para acarrear carbón, era maquinista, o peor traballo nun buque, e o meu pai estaba ó seu carón. Despois coa súa intelixencia e caracter chegaría a levar o timón de moitos barcos. Hoxe ama e respeta a mar, aínda sae navegar porque (segundo él) non sabe facer outra cousa.
28/06/2005 13:54 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Botámolos

Hoxe hai moitas cousas que celebrar: a vitoria da Alternativa, o 69 aniversario da aprobación do primeiro Estatuto de Autonomía de Galiza, a choiva de verán...
28/06/2005 17:51 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Balcones

Una de las cosas que más me sorprenden en mis paseos por la capital madrileña son sus edificios antiguos con esos preciosos balcones; los hay de todo tipo: de madera, de piedra, de hierro forjado, decorados con macetas de claveles o geranios, adornados con molinillos de viento de colores vivos... Hace años eran pieza imprescindible de las casas porque había una relación con la calle mucho más cordial, la gente se asomaba para charlar con los vecinos, sin embargo, eso ha ido cambiando, las conversaciones han sido sustituidas por el ruido y humo de los coches y con ellas también las fachadas, los balcones están en peligro de extinción.
Hasta hace poco vivía en un barrio "castizo", no tenía televisión con lo cual un entretenimiento de muchas tardes soleadas era sentarme, con mis compañeras de piso, a contemplar la plaza de Chueca desde nuestra quinta planta, todo un espectáculo de costumbres. En nuestro balcón hemos reído, llorado, bailado, discutido, casi dormido, soñado y contemplado la luna reflejarse sobre los tejados...
24/06/2005 10:54 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Pequenas historias (I)

Carapuchiña emigrou buscando un soño. ¿Quén non o fai? Chegou á gran cidade. Cambiou carballos por asfalto. ¿Onde vas pequena maruxiña con caparazón voando en circulos sen ficar en ningures?. Pousa, pousa. Por momentos atopaba recunchos nos que descansar e sentirse como en casa. Co paso do tempo as ilusións misturáronse con brétema e xa non podía velas con claridade. As voltas eran espirales ou complicados laberintos. "Estou moi cansa", dixo, "non teño forzas para seguir xirando". As cores vermella e negra tornaran en gris.
Un día, cando o seu pulso xa era tan feble como un fío, chegou o Albatros, cheo de vida, coa gorxa mollada de mar. Soplou e botou o seu alento salado cara ela. Pulos de aire atlántico arrebolando os beizos da maruxiña. Abriu os ollos, notou a calor do sol e comezou a voar ó carón daquel paxaro...
23/06/2005 18:27 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Luna de verano

http://photos1.blogger.com/img/288/5802/320/luna3.jpg"La luna llena que iluminará el cielo esta noche, justo un día después de que se produzca el solsticio de verano, será la «más baja» de los últimos 18 años y parecerá, como consecuencia de una ilusión, más grande de lo habitual.
Según explicó la Agencia Espacial Estadounidense (Nasa) en su página web, se producirá una «ilusión lunar» de «gran impacto». Aunque las cámaras no serán capaces de captar la desorbitada «grandeza» de la Luna, el ojo humano sí percibirá este fenómeno que tiene lugar en verano, cuando el Sol se ubica en un plano «más alto» que la Luna.
A pesar de que no se sabe exactamente a qué se debe este efecto óptico, sí parece que los rayos de la Luna convergen y forman tras el ojo una imagen de 0,15 milímetros de ancho"
.

A disfrutarla...
22/06/2005 15:04 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Ourizos

Traio aquí unhas liñas que alguén moi querido escribiu por e para min:

"¡Non pode ser!, o meu muro particular, a autodefensa que tanto me custou construir a base das feridas que so poden causa-las persoas que te coñecen, o ourizo que protexe ó meu corazón... está a ser horadado. Sí, semellaba imposible, pero está a acontecer, e teño medo. Un gran amigo, un amigo que non entende de barreiras xeográficas nin temporais veu ó ¿meu rescate? Semella se-lo único capaz de arrincarme un sorriso cando quero chorar... de inundarme do seu optimismo. Pero coma xa escribín neste blog, teño medo a ilusionarme en exceso, posto que se erro neste salto, non vai haber rede que frene, esta vez, a miña caída. Salte ou non, gracias por estar ahí".
20/06/2005 09:33 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Se reserva o dereito de admisión

Onte falei por teléfono cunha amiga que está pasando por unha mala racha, o seu mozo acaba de facerlle moito dano, agora ela ten que pensar se seguir cara diante soa ou perdoar a afrenta, difícil decisión cando ata agora tiñas organizada a vida ó carón dunha persoa na que confiabas cen por cen.
Eu non sei o que é pasar por una situación semellante, compartir unha casa, pagar unha hipoteca ou vivir cunha parella soportando as súas manías. Gustaríame sabelo, simplemente por curiosidade, non porque teña a intención de vivir para sempre con alguén (primeiro tería que atopalo); a medida que pasa o tempo decátome de que son máis esixente, teño unha parcela de intimidade adquirida dende hai tempo na que non quero que entren a "molestar", e se finalmente decido abrir a cancela o "invitado" terá que dar pequenos pasiños, casi sen facer ruido para que pouco a pouco vaia acostumándome á súa presencia.
17/06/2005 14:38 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Lecciones

Es sorprendente notar cómo, a medida que pasa el tiempo, mi piel se endurece. Sucesos que antes la habrían traspasado con facilidad como agujas afiladas ahora se quedan en la superficie sin apenas rozarla. Momentos que conseguían ponerle los pelos de punta, dilatar sus poros y hacerle sudar pasan desapercibidos por su lado. Se está convirtiendo en cuero curtido, en rugosa corteza de árbol al que espero que le sigan naciendo brotes con savia nueva.
14/06/2005 09:49 .... Tema: un día más Hay 3 comentarios.

Bule, bule...

Scape, canción del disco "Ungravity" de Love of Lesbian que escuché en directo el sábado pasado en Barcelona cuando presentaron el nuevo "Maniobras de escapismo" (del que ya os he hablado por aquí), podría ser un título para mi tarde de ayer. De repente alguien quiere conocerte, se esfuerza (sin que se note en exceso), provoca encuentros "fortuitos" a la salida de una actividad común... pero tú colocas la barrera protectora de sacos de arena, estiras la cuerda, das respuestas con evasivas... Huyes porque no quieres jugar de nuevo una partida sólo con peones, las fichas importantes se han caído del tablero hace tiempo, huyes porque eres cobarde, huyes porque tienes miedo aunque tu apariencia de fortaleza engañe a la gente.
Bule, bule rapaciña.
10/06/2005 11:42 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

S&S

Podría escribir unas cuantas líneas sobre mis sentimientos (que siguen su camino por el lado oscuro) pero son tantas las buenas sensaciones que estoy viviendo ultimamente que no quiero estropearlas con las tristezas y desidias habituales. Esta vez no.
06/06/2005 13:36 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Miedos (I)

De un tiempo a esta parte tengo una especie de "miedo a ilusionarme en exceso" a que me sienta a gusto con alguien, le haga un poco parte de mi vida (hablo de amigas/os, pareja, etc...) y después por cualquier cosa no resulte ser lo que creía (que me decepcione en algún aspecto o no sé, cualquier tontería de estas que pueden pasar sin saber bien por qué) y punto final. Por lo que cada vez me abro menos a la gente, no me apetece contar mi vida, árdua tarea, una vez más, ¿para qué?
Sé de sobra que la vida es eso, que si no te arriesgas no ganas, que no van a venir a llamar a mi puerta, pero cada vez me cuesta más, es como si necesitase unas "garantías" previas (de nuevo otro absurdo) para soltarme...

Ser... sin más.
06/05/2005 14:30 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Duermevela

Muchas veces me ha pasado lo de dar mil vueltas por la noche a una idea (llamar a alguien, decirle mil cosas en ese momento, escuchar su voz, etc) y luego no lo he hecho. En ocasiones (quizás la mayoría) a la mañana siguiente me alegro de no haber descolgado el teléfono, simplemente porque de haber sido así habría mostrado "debilidad" en esta batalla tácita que tenemos algunas veces con alguien, habría flaqueado, habría dicho algo que habría mostrado mi defensa baja, todo bastante absurdo, supongo que será un orgullo estúpido que no vale para nada...
06/05/2005 12:09 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Off cinema (nunca mejor dicho lo de "off")

Buenos y somnolientos días,
Ayer fui al preestreno de una película, una compañera de trabajo tiene una amiga que trabaja en Universal Pictures y de vez en cuando le regalan entradas para estos saraos, en este caso la entrada era doble así que me preguntó si me apetecía y dije que sí(¿?).
La película era la típica que ni de broma vas a ver si:
- eres un poco exigente a la hora de sentarte en un cine.
- tienes que pagar 6 euros.
- estás sobrio.
Desde el principio la cosa ya pintaba bastante negra, véase, una cola que iba desde Gran Vía hasta casi Preciados (nunca había visto algo así), el tráfico cortado, la policía, los bomberos que pasaron por allí, los modelitos faXhion, el mítico periodista "de coña" haciendo sus gracias entrevistando a expontáneos... me dieron ganas de HUIR! pero ya me había comprometido con mi compañera y no le iba a dar plantón.
La cita era a las 22 (pero se suponía que entrábamos a las 21:30) y con toda la presentación, fotos para inmortalizar el momento, autógrafos y demás nos dieron las 22:45 y no había empezado la película.
Sabía que no iba a merecer la pena y me preguntaba que narices hacía allí, me sentía como un pez en una pecera sin agua.
Por fin empezó, no voy a contar de qué va porque eso es otra historia, sólo diré que la gente se reía y yo salvo un par de veces estaba más seria que una pasa, creo que era un poco culpa mía, porque este tipo de películas o te las tomas a risa o te levantas de la butaca.
Lo mejor: un tipo con chancletas y bañador que se coló y se sentó en primera fila a leer un panfleto con una lupa!

Que tengais buen día.
14/04/2005 11:31 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

A vida sigue

Onte o cirurxano díxome que teño que operarme dunha pequena hernia, non vos asustedes, non é nada, un día no hospital e unhas semanas de reposo, o eso creo. Aínda non decidín cando voy pedir esa cita, supoño que o deixarei para máis adiante, non por medo sino por preguiza de estar tumbada sen poder moverme. Terei que elexir entre unha cama con vistas a un patio interior (a de Madrid) o unha con vistas á ría (a de Vigo) e familiares que me coiden...
Cando voltaba para casa no metro pensaba se esa hernia é consecuencia de algo, xa sabedes esa teoría de que as dores ou enfermedades son manifestaciones externas de algo interno que te preocupa, no meu caso, si eso fose certo, sería o reflexo da miña insistencia por creer que podo facer todo eu soa, dígome: "creo que podo, sei que podo" e ó final acabo podendo pero tamén sei que moitas veces debería aprender a deixarme axudar...
06/04/2005 13:53 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Data sinalada

Hoxe son un ano máis vella...
01/04/2005 13:53 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Cambios

Xa remataron as vacacións, paseinas na terra, collín tres días e enlacei cos outros festivos. Mal tempo polo norte pero non importou. Necesitaba escapar desta cidade e ve-lo mar. Mudei de casa, de compañeiras e casi de vida. Sigo no mesmo traballo, algo e algo. Penso que cando modificas tantas cousas tes que manter, ó mesmo tempo, algún dos teus pilares do dia a dia firme, para aferrarte a iso e que non todo sea caos. Ultimamente estou sen rumbo fixo tratando de dirixi-la miña vida cara ningures. Pero non teño os brazos cruzados, penso, probo e camiño... ainda que non sepa moi ben a onde.
29/03/2005 13:59 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Redemption songs

Xa sabedes que día é hoxe, e non vou a repetir todo o que podedes escoitar na radio o ver na televisión, simplemente quero facer un apunte sobre cómo o vivín eu desde Madrid. Hoxe espertei con sonido de campás, a cidade tocando a morto, lembrando as bágoas misturadas con pingas de chuvia daquela tarde na que todo era un pesadelo, confusión na que ninguén sabía que dicir ou facer. O día seguinte fun deses que recorreron a sede do PP, Sol, Atocha, o Congreso e volta á sede en Génova, non creades todo o que están dicindo sobre eses acontecementos, todo foi pacífico, non estabamos tolos, eu (como a maioria) non recibin ningunha mensaxe no móvil, só saín a rúa porque non podía quedar na casa con todo o que estaba a escoitar, mistura de rabia, indignación e tristeza. Aquela noite simplemente camiñamos, predominou o silencio. A 1:30 da mañá estaba de xeonllos diante do Congreso rodeada de furgons de policía cos brazos en alto...
En días como hoxe creo que a música é moito mellor que dicir calquera cousa, sobran as palabras.
11/03/2005 10:23 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Mudanza

Dende hay catro anos estou vivindo fóra de Galicia,... pero a morriña me pesa coma si apenas levase uns días durmindo nunha cama que non é a miña. Cando lleguei a Madrid a xente dicíame: "é normal o que sintes, non te preocupes, o primer ano sempre é así, pero se pasará" e aínda estou esperando a que se me pase. Este domingo volto a mudar de casa, xa é a sexta casa dende que estou aquí e só de pensar na paliza física e psicolóxica que conleva mover mobles síntome agotada. Cambio de compañeiras de piso, cambio de barrio, cambio de horario,... pero non sei si para mellor o estou metendo a pata ata o fondo. Decidín probar cunhas oposicións ben sinxelas, as únicas que creo poder compaxinar cunha xornada laboral de 9 a 7, xa vos contarei se podo con elas o poden elas conmigo.
10/03/2005 16:02 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Lúa

Onte a noite (non sei que me pasa con esa parte do día, brotan os meus sentimentos con maior facilidade) voltei camiñando a casa contemplando a lúa chea, hinoptizada polo seu magnetismo. Pensaba que alguén nalgures estaría disfrutando da mesma vista e sentíndose engaiolado tamén, ¿dónde estás? Ainda non te atopei pero últimamente estoy tan cega que será mellor que sexas ti o que chegues ata min e me des esa aperta que tanto necesito para ter un pouquiño máis de ilusión cada mañá.

Nin sequera a luz da lúa pode facer desaparecer a "negra sombra" da miña soidade.
25/02/2005 09:57 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Aniversario

Hoxe é o aniversario de un dos meus mellores amigos (?), pero que ata hai moi pouquiño era bastante máis que iso. Onte á noite, a iso das 00:10 envieille unha mensaxe felicitandoo, non sabía cómo escribir, é dificil elexi-las verbas exactas para non parecer excesivamente frío ou demasiado cercano, non existe algo intermedio cando o que houbo foi tan forte. A súa resposta (despois dun tempo prudencial, non sexa que eu pensase que tiña moitas ganas de contestarme) foi afectiva pero lonxana, dándome as gracias e lembrando que estamos moi preto dos 30. Xa non queda nada de TODO o que había, aínda me doe...
23/02/2005 15:07 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.

Despertando

Hoy me he levantado de buen humor, es la primera vez que veo nevar tanto y es estupendo, transmite paz asomarte al balcón a las 7 de la mañana y ver que todos los tejados están blancos y que continúan cayendo copos lentamente, depositándose con suavidad, acariciando el suelo y las caras de la gente. He salido a la calle y casi me caigo, torpeza como la de un niño que está aprendiendo a andar, me he reído de mi misma haciendo aspavientos para no acabar sentada en la nieve.
Ya ha parado pero desde mi ventana continúo viendo esa estampa blanca y me pone una sonrisa en la cara, esto es la felicidad de las cosas pequeñas.
23/02/2005 09:55 .... Tema: un día más No hay comentarios. Comentar.


Plantilla basada en http://blogtemplates.noipo.org/

Blog creado con Blogia. Derechos de autor con . Estadísticas. Suscribir RSS. Admin.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras, y Evento Blog España. Vota en los Premios Bitacoras.com [Blog Oficial en LaInformacion.com]