SAUDADE

Temas

Enlaces

música

blogs

cine

Archivos

 

Se muestran los artículos pertenecientes a Abril de 2005.

Resumen

Data sinalada

Hoxe son un ano máis vella...
01/04/2005 13:53 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

A vida sigue

Onte o cirurxano díxome que teño que operarme dunha pequena hernia, non vos asustedes, non é nada, un día no hospital e unhas semanas de reposo, o eso creo. Aínda non decidín cando voy pedir esa cita, supoño que o deixarei para máis adiante, non por medo sino por preguiza de estar tumbada sen poder moverme. Terei que elexir entre unha cama con vistas a un patio interior (a de Madrid) o unha con vistas á ría (a de Vigo) e familiares que me coiden...
Cando voltaba para casa no metro pensaba se esa hernia é consecuencia de algo, xa sabedes esa teoría de que as dores ou enfermedades son manifestaciones externas de algo interno que te preocupa, no meu caso, si eso fose certo, sería o reflexo da miña insistencia por creer que podo facer todo eu soa, dígome: "creo que podo, sei que podo" e ó final acabo podendo pero tamén sei que moitas veces debería aprender a deixarme axudar...
06/04/2005 13:53 .... Tema: un día más Hay 1 comentario.

Off cinema (nunca mejor dicho lo de "off")

Buenos y somnolientos días,
Ayer fui al preestreno de una película, una compañera de trabajo tiene una amiga que trabaja en Universal Pictures y de vez en cuando le regalan entradas para estos saraos, en este caso la entrada era doble así que me preguntó si me apetecía y dije que sí(¿?).
La película era la típica que ni de broma vas a ver si:
- eres un poco exigente a la hora de sentarte en un cine.
- tienes que pagar 6 euros.
- estás sobrio.
Desde el principio la cosa ya pintaba bastante negra, véase, una cola que iba desde Gran Vía hasta casi Preciados (nunca había visto algo así), el tráfico cortado, la policía, los bomberos que pasaron por allí, los modelitos faXhion, el mítico periodista "de coña" haciendo sus gracias entrevistando a expontáneos... me dieron ganas de HUIR! pero ya me había comprometido con mi compañera y no le iba a dar plantón.
La cita era a las 22 (pero se suponía que entrábamos a las 21:30) y con toda la presentación, fotos para inmortalizar el momento, autógrafos y demás nos dieron las 22:45 y no había empezado la película.
Sabía que no iba a merecer la pena y me preguntaba que narices hacía allí, me sentía como un pez en una pecera sin agua.
Por fin empezó, no voy a contar de qué va porque eso es otra historia, sólo diré que la gente se reía y yo salvo un par de veces estaba más seria que una pasa, creo que era un poco culpa mía, porque este tipo de películas o te las tomas a risa o te levantas de la butaca.
Lo mejor: un tipo con chancletas y bañador que se coló y se sentó en primera fila a leer un panfleto con una lupa!

Que tengais buen día.
14/04/2005 11:31 .... Tema: un día más Hay 2 comentarios.

Unha tarde de domingo

O sábado pola tarde decidín mercar unha entrada para o concerto que LCD SOUNDSYSTEM daba na Riviera o domingo. A a miña economía doméstica está cun enorme burato este mes pero a música é (case) sempre a miña prioridade, así que escollín iso en lugar de sair pola noite o día anterior. Quedei cuns amigos para tomar algo antes de entrar na sala (o concerto comezaba ás 20:30), ese anaco de tempo foi moi agradable, as tertulias con amigos sempre aportan detalles dignos de mención.
Cando cruzamo-la porta xa estaban tocando os teloneiros (HOT CHIP), pero nós agardabamos con impaciencia ós cinco membros do grupo de James Murphy. A nosa espectación era compartida co resto do público porque cando aquéles saltaron ó escenario arrancaron aprausos e asubíos constantes. A adrenalina comezaba a bombearse e acelera-lo corazón. Non decepcionaron, o concerto foi espectacular, pecharon con "Yeah, yeah, yeah" que subíu os alí presentes ó extasis.
É incrible o poder da música en directo, entra polos teus poros e xa non te solta, eu son unha adicta.
18/04/2005 15:02 .... Tema: música No hay comentarios. Comentar.

"Maniobras de escapismo"

Nuevo disco para un grupo barcelonés que me encanta: Love of lesbian, me trae grandes recuerdos de mis primeros pasitos en el mundo de los conciertos madrileños. Un colaborador de una revista de música fue invitado por uno de mis mejores amigos, que le conocía de lo mismo, (ambos escribían sobre grupos, conciertos,... en definitiva sobre ROCK!) a venir a Vigo un verano, allí le conocí. Salimos todos a tomarnos unas copas en los bares de la ciudad. Nos cayó bien. Reservado (en mi opinión) pero buena persona, que es lo importante. Él vivía en Madrid, no nos dimos los teléfonos, dijimos que a ver si coincidíamos por la ciudad, lo típico vamos. Pero casualidades de la vida, o quizá no, coincidimos en un concierto en la sala Moby Dick (no me acuerdo a quien fui a ver), él hacía doblete esa noche (como tantas otras) ya que después de ese concierto se iba a otro en la sala Sol. Nos saludamos y comentamos poca cosa (siempre le he echado en cara la poca "efusividad" y reserva del caracter vasco) y nos despedimos hasta otra. De nuevo sin modo de localizarnos. La siguiente vez fue en el metro, la línea 2, cómo no de camino a un concierto, esta vez en la sala Galileo y sí me acuerdo, era Mercromina quien tocaba esa noche. Ya no había más excusas. Intercambio de teléfonos y noche agradable. A la semana fundó uno de sus famosos despacho(s)pop, éramos cuatro. Íbamos a conciertos juntos. Él se encargaba de conseguir las entradas, muchas veces gratis. Uno de nuestros primeros bolos fue el de Love of lesbian, concierto impresionante en Moby Dick. Noche mágica. Fue el principio de un año de muchas sensaciones en la retina que no se van a olvidar.
19/04/2005 12:44 .... Tema: música Hay 1 comentario.

Interpol

Este lunes he sido testigo de un concierto impresionante, INTERPOL en Madrid.
La expectación flotaba en el ambiente de la Riviera, se hicieron de rogar un poco, hacía muchísimo calor, los presentes nos impacientábamos y silbábamos para que no nos torturasen más, queríamos oir de una vez la inconfundible voz de Paul Banks. Llegó el momento, se apagan las luces de la sala, se enciende una luz blanca al fondo. Gritamos. Contenemos la respiración. Me pongo de puntillas para tratar de ver algo. Unas figuras elegantemente vestidas han ocupado el escenario. Suena Next Exit, paroxismo...
Durante esa hora y veinte disfruté cada minuto, subidas y bajadas de intensidad, momentos para deleitarte con la belleza de canciones tristes (para mi los mejores porque reconozco que prefiero “Turn on the Brigth Light” a “Antics”) y otros para dar botes y sentirte privilegiado por estar con el corazón a mil por hora, una sonrisa de felicidad de oreja a oreja y la camiseta empapada de sudor. A destacar la combinación de sonido e iluminación, para mi, impecables.
Yo me quedo con los clásicos: los primeros acordes de Untitled (cerré los ojos y me removieron por dentro), la impresionante Stella ( con el estómago grité Stella, Stella, oh Stella, Stella I love you), las guitarras en Obstacle 1 y en el final de Public Pervert (para mi la mejor de “Antics”) rasgaron en dos el cielo de esa noche madrileña con su fuerza y contundencia.
Gracias por haber venido, gracias por haber tocado, gracias por habernos dado las gracias en un español perfecto, gracias por recordarnos que esto es lo que hace que te ilusiones tanto cuando se acerca la hora de un concierto. Volved, por favor, os esperamos.
28/04/2005 11:29 .... Tema: música No hay comentarios. Comentar.


Plantilla basada en http://blogtemplates.noipo.org/

Blog creado con Blogia. Derechos de autor con . Estadísticas. Suscribir RSS. Admin.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras, y Evento Blog España. Vota en los Premios Bitacoras.com [Blog Oficial en LaInformacion.com]